حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الأَسْوَدِ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَقِيتُ رَجُلاً مِنَ الْكُفَّارِ فَقَاتَلَنِي فَضَرَبَ إِحْدَى يَدَىَّ بِالسَّيْفِ ثُمَّ لاَذَ مِنِّي بِشَجَرَةٍ فَقَالَ أَسْلَمْتُ لِلَّهِ . أَفَأَقْتُلُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَعْدَ أَنْ قَالَهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقْتُلْهُ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ قَطَعَ يَدِي . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقْتُلْهُ فَإِنْ قَتَلْتَهُ فَإِنَّهُ بِمَنْزِلَتِكَ قَبْلَ أَنْ تَقْتُلَهُ وَأَنْتَ بِمَنْزِلَتِهِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ كَلِمَتَهُ الَّتِي قَالَ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид Лайсдан, у Ибн Шиҳобдан, у Ато ибн Язид ал-Лайсийдан, у Убайдуллаҳ ибн Адий ибн ал-Хиёрдан, у Миқдод ибн ал-Асваддан ривоят қилди. У хабар беришича, у деди: Ё Расулуллаҳ, агар мен кофирлардан бирон кишини учратиб қолсам-у, у мен билан жанг қилиб қиличи билан қўлларимдан бирини урса, сўнг мендан бир дарахт ортига яшириниб ‹Аллаҳ учун Исломни қабул қилдим› деса, уни айтганидан кейин мен уни ўлдирайми, ё Расулуллаҳ? — деб сўрадим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни ўлдирма» дедилар. Мен: «Ё Расулуллаҳ, ахир у менинг қўлимни кесди-ку» дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни ўлдирма. Агар уни ўлдирсанг, у уни ўлдиришингдан олдинги сенинг ҳолатингдек (ҳимояланган) бўлади, сен эса у айтган калимасини айтишидан олдинги унинг ҳолатидек (қонсиз) бўласан» дедилар.