حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ الْمَعْنَى، قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ، حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً إِلَى الْحُرَقَاتِ فَنَذِرُوا بِنَا فَهَرَبُوا فَأَدْرَكْنَا رَجُلاً فَلَمَّا غَشَيْنَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَضَرَبْنَاهُ حَتَّى قَتَلْنَاهُ فَذَكَرْتُهُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ لَكَ بِلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّمَا قَالَهَا مَخَافَةَ السِّلاَحِ . قَالَ " أَفَلاَ شَقَقْتَ عَنْ قَلْبِهِ حَتَّى تَعْلَمَ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ قَالَهَا أَمْ لاَ مَنْ لَكَ بِلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَمَا زَالَ يَقُولُهَا حَتَّى وَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أُسْلِمْ إِلاَّ يَوْمَئِذٍ .
Бизга Ҳасан ибн Алий ва Усмон ибн Абу Шайба — маъно (бир хил) — ривоят қилиб дедилар: бизга Яъло ибн Убайд Аъмашдан, у Абу Забёндан ривоят қилди, бизга Усома ибн Зайд ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни ал-Ҳурақотга сарийя (қўшин) қилиб юбордилар. Улар биздан огоҳ бўлиб қочдилар. Биз бир кишини қувиб етдик. Уни ўраб олганимизда у ‹Ло илаҳа иллаллаҳ› деди, бироқ биз уни уриб ўлдирдик. Буни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга айтдим. У: «Қиёмат кунида ‹Ло илаҳа иллаллаҳ› (деган киши) учун ким сени жавоб беради?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллаҳ, у буни фақат қурол қўрқувидан айтди» дедим. У: «Нега унинг қалбини ёриб кўрмадинг, токи шу сабабли айтганини ёки айтмаганини билсанг? Қиёмат кунида ‹Ло илаҳа иллаллаҳ› (деган киши) учун ким сени жавоб беради?» дедилар. У буни шу қадар такрорлардики, охири мен айнан ўша куни Исломга кирган бўлишимни орзу қилдим.