حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ، فُضَيْلُ بْنُ حُسَيْنٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا التَّيْمِيُّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، أَنَّهُمْ كَانُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ يَصْعَدُونَ فِي ثَنِيَّةٍ - قَالَ - فَجَعَلَ رَجُلٌ كُلَّمَا عَلاَ ثَنِيَّةً نَادَى لاَ إِلَهَ إِلاَ اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ - قَالَ - فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكُمْ لاَ تُنَادُونَ أَصَمَّ وَلاَ غَائِبًا " . قَالَ فَقَالَ " يَا أَبَا مُوسَى - أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ - أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى كَلِمَةٍ مِنْ كَنْزِ الْجَنَّةِ " . قُلْتُ مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ " .
Бизга Абу Комил Фузайл ибн Ҳусайн ривоят қилди, бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — ривоят қилди, бизга ат-Таймий Абу Усмондан, у Абу Мусодан ривоят қилди: Улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга эдилар ва улар бир довонга (тоғ йўлига) кўтарилаётган эдилар. У деди: Бир киши ҳар довонга кўтарилганда: «Ло илаҳа иллаллаҳ, валлаҳу акбар» деб нидо қила бошлади. У деди: Шунда Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлар кар ёки йўқ (ғойиб) зотга нидо қилаётганингиз йўқ» дедилар. У деди: Сўнг у зот: «Эй Абу Мусо — ёки: эй Абдуллаҳ ибн Қайс — сени жаннат хазинасидан бир калимага йўллаб қўяйми?» дедилар. Мен: «У нима, ё Расулуллаҳ?» дедим. У зот: «Ло ҳавла ва ло қуввата илла биллаҳ» дедилар.