أَخْبَرَنَا هَنَّادٌ، عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ سَهْمِ بْنِ مِنْجَابٍ، عَنِ الْقَرْثَعِ، قَالَ لَمَّا ثَقُلَ أَبُو مُوسَى صَاحَتِ امْرَأَتُهُ فَقَالَ أَمَا عَلِمْتِ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ بَلَى . ثُمَّ سَكَتَتْ فَقِيلَ لَهَا بَعْدَ ذَلِكَ أَىُّ شَىْءٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَعَنَ مَنْ حَلَقَ أَوْ سَلَقَ أَوْ خَرَقَ .
Бизга Ҳаннод хабар берди, Абу Муовиядан, у ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Саҳм ибн Минжобдан, у ал-Қарсаъдан (ривоят қилди). У деди: Абу Мусонинг аҳволи оғирлашганда, хотини фарёд чекди. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нима деганларини билмайсанми?» деди. У (хотини): «Ҳа,» деди. Сўнг жим бўлди. Бундан кейин унга: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) нима дедилар?» дейилди. У: «Албатта, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сочини олган ёки овозини кўтариб (фарёд қилиб) йиғлаган ёки (ёқасини) йиртган кишини лаънатладилар,» деди.