وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَعَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُمَا أَتَيَا أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَسَأَلاَهُ عَنِ الْحَرُورِيَّةِ، هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَذْكُرُهَا قَالَ لاَ أَدْرِي مَنِ الْحَرُورِيَّةُ وَلَكِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَخْرُجُ فِي هَذِهِ الأُمَّةِ - وَلَمْ يَقُلْ مِنْهَا - قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ فَيَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ . لاَ يُجَاوِزُ حُلُوقَهُمْ - أَوْ حَنَاجِرَهُمْ - يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنَ الرَّمِيَّةِ فَيَنْظُرُ الرَّامِي إِلَى سَهْمِهِ إِلَى نَصْلِهِ إِلَى رِصَافِهِ فَيَتَمَارَى فِي الْفُوقَةِ هَلْ عَلِقَ بِهَا مِنَ الدَّمِ شَىْءٌ " .
Абу Салама ва Ато ибн Ясор (ривоят қилинди)ки, улар иккови Абу Саъид ал-Худрийга келди ва ундан Ҳорурия (Хавориж) ҳақида: «Сен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни уларни зикр қилаётган ҳолда эшитганмидинг?» деб сўрадилар. У: «Мен Ҳорурия кимлигини билмайман; аммо мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: ‹Бу умматда — ‹ундан› демади — шундай бир қавм чиқадики, сизлар ўз намозингизни уларнинг намози билан (таққослаб) кичик (кам) кўрасизлар; улар Қуръан ўқийдилар, (лекин у) томоқларидан — ёки: бўғизларидан — ўтмайди; улар дийндан — ўқ овдан ўтиб кетганидек — чиқиб кетадилар; бас отувчи ўқ(пайкони)га, унинг темагига, унинг риштасига қарайди, кейин патли учида (фуқа) шубҳаланади — унга қондан бир нарса илашга(қолга)нми (деб)› деб айтаётган ҳолда эшитдим» деди.