وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ - وَاللَّفْظُ لأَبِي بَكْرٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ قَدِمْنَا الشَّامَ فَأَتَانَا أَبُو الدَّرْدَاءِ فَقَالَ أَفِيكُمْ أَحَدٌ يَقْرَأُ عَلَى قِرَاءَةِ عَبْدِ اللَّهِ فَقُلْتُ نَعَمْ أَنَا . قَالَ فَكَيْفَ سَمِعْتَ عَبْدَ اللَّهِ يَقْرَأُ هَذِهِ الآيَةَ { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى} قَالَ سَمِعْتُهُ يَقْرَأُ { وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى * وَالذَّكَرِ وَالأُنْثَى} . قَالَ وَأَنَا وَاللَّهِ هَكَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَؤُهَا وَلَكِنْ هَؤُلاَءِ يُرِيدُونَ أَنْ أَقْرَأَ وَمَا خَلَقَ . فَلاَ أُتَابِعُهُمْ .
Алқама айтди: Биз Шомга келдик; бас бизнинг олдимизга Абуд-Дардо келди ва: «Сизларнинг ичингизда Абдуллаҳ қироатида ўқийдиган бирортаси борми?» деди. Мен: «Ҳа, мен» дедим. У: «Сен Абдуллаҳни бу оятни — ‹Вал-лайли изо яғшо›ни — қанай ўқиётган ҳолда эшитдинг?» деди. Мен: «Мен уни: ‹Вал-лайли изо яғшо, ваз-закари вал-унсо› деб ўқиётган ҳолда эшитдим» дедим. У: «Мен ҳам — Аллаҳга қасам — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай ўқиётган ҳолда эшитдим; лекин булар (шомликлар) мендан: ‹ва ма халақа› деб ўқишимни истайдилар; мен уларга эргашмайман» деди.