حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ، بْنُ رَافِعٍ - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ بْنُ هَمَّامٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ، بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، - رضى الله عنه - يَقُصُّ يَقُولُ فِي قَصَصِهِ مَنْ أَدْرَكَهُ الْفَجْرُ جُنُبًا فَلاَ يَصُمْ . فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ - لأَبِيهِ - فَأَنْكَرَ ذَلِكَ . فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى عَائِشَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ - رضى الله عنهما - فَسَأَلَهُمَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ ذَلِكَ - قَالَ - فَكِلْتَاهُمَا قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ غَيْرِ حُلُمٍ ثُمَّ يَصُومُ - قَالَ - فَانْطَلَقْنَا حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى مَرْوَانَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ . فَقَالَ مَرْوَانُ عَزَمْتُ عَلَيْكَ إِلاَّ مَا ذَهَبْتَ إِلَى أَبِي هُرَيْرَةَ فَرَدَدْتَ عَلَيْهِ مَا يَقُولُ - قَالَ - فَجِئْنَا أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَبُو بَكْرٍ حَاضِرُ ذَلِكَ كُلِّهِ - قَالَ - فَذَكَرَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَهُمَا قَالَتَاهُ لَكَ قَالَ نَعَمْ . قَالَ هُمَا أَعْلَمُ . ثُمَّ رَدَّ أَبُو هُرَيْرَةَ مَا كَانَ يَقُولُ فِي ذَلِكَ إِلَى الْفَضْلِ بْنِ الْعَبَّاسِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ سَمِعْتُ ذَلِكَ مِنَ الْفَضْلِ وَلَمْ أَسْمَعْهُ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَرَجَعَ أَبُو هُرَيْرَةَ عَمَّا كَانَ يَقُولُ فِي ذَلِكَ . قُلْتُ لِعَبْدِ الْمَلِكِ أَقَالَتَا فِي رَمَضَانَ قَالَ كَذَلِكَ كَانَ يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ غَيْرِ حُلُمٍ ثُمَّ يَصُومُ .
Абу Бакр айтди: Мен Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)ни — қисса (ваъз) қилаётган ҳолда — ўз қиссасида: «Кимга фажр жунуб ҳолда етса (етиб келса), у рўза тутмасин» деб айтаётганини эшитдим. Бас мен буни Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорисга — унинг отасига — айтдим; у буни инкор қилди. Бас Абдурраҳмон жўнади, мен ҳам у билан жўнадим, то биз Оиша ва Умм Салама (розияллаҳу анҳумо)нинг ҳузурига кирдик. Абдурраҳмон улардан шу ҳақда сўради. (Ровий:) Иккови ҳам: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) — туш (эҳтилом) кўрмаган ҳолда жунуб бўлиб — тонгга кирар, кейин рўза тутар эди» деди. (Ровий:) Бас биз жўнадик, то Марвоннинг ҳузурига кирдик. Абдурраҳмон буни унга айтди. Марвон: «Сенга қатъий айтаман: албатта Абу Ҳурайрага бориб, у айтган нарсани унга қайтармагунингча (қайтаришингни буюраман)» деди. (Ровий:) Бас биз Абу Ҳурайрага келдик — Абу Бакр (мен) бунинг ҳаммасига гувоҳ эдим. Абдурраҳмон унга (гапни) айтди. Бас Абу Ҳурайра: «Улар иккови сенга буни айтдими?» деди. У: «Ҳа» деди. У: «Улар иккови (мендан) билимлироқ» деди. Кейин Абу Ҳурайра бу ҳақда айтган нарсасини Фазл ибн Аббосга (ҳавола қилиб) қайтарди ва: «Мен буни Фазлдан эшитдим, уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан эшитмадим» деди. (Ровий:) Бас Абу Ҳурайра бу ҳақда айтган нарсасидан қайтди. Мен Абдулмаликка: «Улар иккови ‹рамазонда (шундай қилар эди)› дедими?» дедим. У: «Шундай — у туш кўрмаган ҳолда жунуб бўлиб тонгга кирар, кейин рўза тутар эди (деганлари)» деди.