وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قَالَ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَكِنْ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ عَنْ حُمْرَانَ،، فَلَمَّا تَوَضَّأَ عُثْمَانُ قَالَ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا لَوْلاَ آيَةٌ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ، وَيُصَلِّي الصَّلاَةَ إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلاَةِ حَتَّى يُصَلِّيَهَا ". قَالَ عُرْوَةُ الآيَةُ {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ}.
Ва Иброҳимдан (ривоят қилиб): Солиҳ ибн Кайсан айтди: Ибн Шиҳоб айтди: лекин Урва Ҳумрондан ривоят қилади: Усмон таҳорат қилганида: «Сизларга шундай бир ҳадис айтайми? — агар бир оят бўлмаганида, уни сизларга айтмас эдим. Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганларини эшитдим: ‹Бир киши таҳорат қилиб, таҳоратини чиройли қилса, сўнг намоз ўқиса, илло у билан (кейинги) намоз орасидаги (гуноҳлар) — токи уни ўқигунча — кечирилади›,» деди. Урва: у оят — ‹Албатта, Биз нозил қилган равшан (оят)ларни яширадиганлар...› (оятидир), деди.