Таҳоратда аъзоларни уч мартадан ювиш

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ حُمْرَانَ مَوْلَى عُثْمَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، رَأَى عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ دَعَا بِإِنَاءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِي الإِنَاءِ فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثَ مِرَارٍ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ إِلَى الْكَعْبَيْنِ، ثُمَّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِي هَذَا، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ‏"‏‏.‏

Бизга Абдулазиз ибн Абдуллаҳ ал-Увайсий ривоят қилди, у деди: менга Иброҳим ибн Саъд, Ибн Шиҳобдан ривоят қилдики, Ато ибн Язид унга хабар бердики, Усмоннинг озод қилган қули Ҳумрон унга хабар бердики, у Усмон ибн Аффонни бир идиш (сув) сўраб, кафтларига уч марта (сув) қуйиб, уларни ювганини кўрди; сўнг ўнг қўлини идишга солиб, ғарғара қилди ва (бурнига) сув тортди; сўнг юзини уч марта, қўлларини тирсакларигача уч мартадан ювди; сўнг бошига маш тортди; сўнг оёқларини икки тўпиққача уч мартадан ювди. Кейин: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Ким мана шу таҳоратимга ўхшатиб таҳорат қилса, сўнг икки ракаат намоз ўқиб, уларда ўзича (хаёлан) гаплашмаса, унинг олдинги гуноҳлари кечирилади›, дедилар,» деди.

وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قَالَ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَلَكِنْ عُرْوَةُ يُحَدِّثُ عَنْ حُمْرَانَ،، فَلَمَّا تَوَضَّأَ عُثْمَانُ قَالَ أَلاَ أُحَدِّثُكُمْ حَدِيثًا لَوْلاَ آيَةٌ مَا حَدَّثْتُكُمُوهُ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ لاَ يَتَوَضَّأُ رَجُلٌ فَيُحْسِنُ وُضُوءَهُ، وَيُصَلِّي الصَّلاَةَ إِلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الصَّلاَةِ حَتَّى يُصَلِّيَهَا ‏"‏‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ الآيَةُ ‏{‏إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ‏}‏‏.‏

Ва Иброҳимдан (ривоят қилиб): Солиҳ ибн Кайсан айтди: Ибн Шиҳоб айтди: лекин Урва Ҳумрондан ривоят қилади: Усмон таҳорат қилганида: «Сизларга шундай бир ҳадис айтайми? — агар бир оят бўлмаганида, уни сизларга айтмас эдим. Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни шундай деяётганларини эшитдим: ‹Бир киши таҳорат қилиб, таҳоратини чиройли қилса, сўнг намоз ўқиса, илло у билан (кейинги) намоз орасидаги (гуноҳлар) — токи уни ўқигунча — кечирилади›,» деди. Урва: у оят — ‹Албатта, Биз нозил қилган равшан (оят)ларни яширадиганлар...› (оятидир), деди.