وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ وَقَالَ بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ زَيْدُ الْخَيْرِ وَالأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ وَعُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ وَعَلْقَمَةُ بْنُ عُلاَثَةَ أَوْ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ . وَقَالَ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ . كَرِوَايَةِ عَبْدِ الْوَاحِدِ . وَقَالَ إِنَّهُ سَيَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ وَلَمْ يَذْكُرْ " لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ " .
(Бу ҳадис) Умора ибн ал-Қаъқў(дан) шу иснодда (ривоят қилинди); у: «Тўрт киши орасида: Зайд ал-Хайр, Ақраъ ибн Ҳобис, Уяйна ибн Ҳисн ва Алқама ибн Улоса ёки Омир ибн ат-Туфайл» деди ва «пешонаси туртиб чиқган» деди — Абдулвоҳиднинг ривояти каби; ҳамда: «Албатта шу(киши)нинг наслидан бир қавм чиқади» деди ва: «Агар мен уларга етишсам, уларни Самуд каби ўлдирар эдим»ни зикр қилмади.