أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ أَرْسَلَتْ بِنْتُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ أَنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَأْتِنَا . فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَ اللَّهِ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ " . فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا قَالَ " هَذَا رَحْمَةٌ يَجْعَلُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ " .
Бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, Осим ибн Сулаймондан, у Абу Усмондан (ривоят қилди). У деди: менга Усома ибн Зайд ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг қизи у кишига: «Ўғилларимдан бири жон бермоқда, бизнинг олдимизга келсангиз,» деб (хабар) юборди. У (Набий) салом айтиб ва: «Албатта, Аллаҳ олган нарса Уники, берган нарса ҳам Уники. Ҳар бир нарса Аллаҳ ҳузурида белгиланган муддатга (эга). Бас, сабр қилсин ва (ажрини Аллаҳдан) умид қилсин,» деб (хабар) юборди. У (қиз) яна у кишига, албатта унинг олдига келишини қасам ичиб (илтимос қилиб хабар) юборди. Шунда у (Набий) турди, у билан бирга Саъд ибн Убода, Муоз ибн Жабал, Убай ибн Каъб, Зайд ибн Собит ва (бошқа) кишилар бор эди. Бола Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га кўтариб берилди, жони (баданида) титрар эди. Шунда у кишининг кўзлари ёшга тўлди. Саъд: «Эй Расулуллаҳ, бу нима?» деди. У: «Бу Аллаҳ Ўз бандаларининг қалбига соладиган раҳматдир. Албатта, Аллаҳ Ўз бандаларидан раҳмдилларга раҳм қилади,» дедилар.