وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَعُدُّونَ الشَّهِيدَ فِيكُمْ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ قَالَ " إِنَّ شُهَدَاءَ أُمَّتِي إِذًا لَقَلِيلٌ " . قَالُوا فَمَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي الطَّاعُونِ فَهُوَ شَهِيدٌ وَمَنْ مَاتَ فِي الْبَطْنِ فَهُوَ شَهِيدٌ " . قَالَ ابْنُ مِقْسَمٍ أَشْهَدُ عَلَى أَبِيكَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّهُ قَالَ " وَالْغَرِيقُ شَهِيدٌ " .
Ва менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Жарир Суҳайлдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: ‹Сизларнинг орангларда шаҳидни ким деб ҳисоблайсизлар?› дедилар. Улар: ‹Эй Расулуллаҳ, ким Аллаҳ йўлида ўлдирилса, у шаҳиддир› дедилар. У: ‹Ундай бўлса, умматимнинг шаҳидлари оз бўлиб қолди-ку› дедилар. Улар: ‹Унда улар кимлар, эй Расулуллаҳ?› дедилар. У: ‹Ким Аллаҳ йўлида ўлдирилса, у шаҳиддир; ким Аллаҳ йўлида ўлса, у шаҳиддир; ким вабода ўлса, у шаҳиддир; ким қорин (касаллиги) да ўлса, у шаҳиддир› дедилар» деди. Ибн Миқсам: «Отанг ҳақида бу ҳадисда у: ‹Сувга чўккан ҳам шаҳиддир› деганига гувоҳлик бераман» деди.