4942-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳукумат китоби
حَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَيَانٍ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ سُهَيْلٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِهِ قَالَ سُهَيْلٌ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مِقْسَمٍ أَشْهَدُ عَلَى أَبِيكَ أَنَّهُ زَادَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ " وَمَنْ غَرِقَ فَهُوَ شَهِيدٌ " .
Менга Абдулҳамид ибн Баён ал-Воситий ривоят қилди, бизга Холид Суҳайлдан шу иснод билан унинг ўхшашини ривоят қилди, фақат унинг ҳадисида: «Суҳайл айтди: Убайдуллаҳ ибн Миқсам: ‹Отанг ҳақида у бу ҳадисда «Ким сувга чўкса, у шаҳиддир» (сўзини) қўшганига гувоҳлик бераман› деди» (дейилган).