وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ، بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ فِرَاسٍ، قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ زَاذَانَ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، دَعَا بِغُلاَمٍ لَهُ فَرَأَى بِظَهْرِهِ أَثَرًا فَقَالَ لَهُ أَوْجَعْتُكَ قَالَ لاَ . قَالَ فَأَنْتَ عَتِيقٌ . قَالَ ثُمَّ أَخَذَ شَيْئًا مِنَ الأَرْضِ فَقَالَ مَا لِي فِيهِ مِنَ الأَجْرِ مَا يَزِنُ هَذَا إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ ضَرَبَ غُلاَمًا لَهُ حَدًّا لَمْ يَأْتِهِ أَوْ لَطَمَهُ فَإِنَّ كَفَّارَتَهُ أَنْ يُعْتِقَهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ва ибн Башшор ривоят қилдилар — матн ибн ал-Мусанноники — иккаласи: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Фиросдан ривоят қилди дедилар. У: Мен Заквоннинг Зозондан ривоят қилаётганини эшитдим: Ибн Умар ўзининг бир ғуломини чақирди ва унинг орқасида бир из кўрди. Унга: «Сенга оғриқ етказдимми?» деди. У: «Йўқ» деди. У: «Унда сен озодсан» деди. Сўнг ердан бир нарса олиб: «Унда менга бунчалик ҳам савоб йўқ. Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг: ‹Ким ўз ғуломини у қилмаган жиноят учун жазо даражасида урса ёки унинг юзига шапалоқ урса, албатта унинг каффорати уни озод қилишдир› деганларини эшитганман» деди.