حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْمُكْتِبُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا " . قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَصَرْتُهُ مَظْلُومًا فَكَيْفَ أَنْصُرُهُ ظَالِمًا قَالَ " تَكُفُّهُ عَنِ الظُّلْمِ فَذَاكَ نَصْرُكَ إِيَّاهُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ал-Муктиб ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Ансорий, бизга Ҳумайд ат-Тавил, Анасдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилди), У: «Биродарингга — золим бўлсин, мазлум бўлсин — ёрдам бер,» дедилар. Биз: «Ё Расулуллаҳ, мазлум бўлса унга ёрдам бердим; аммо золим бўлса унга қандай ёрдам бераман?» дедик. У: «Уни зулмдан тўсасан, мана шу унга ёрдам беришингдир,» дедилар. (Абу Исо) деди: бу бобда Оишадан (ҳам ҳадис) бор. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.