Аёлларни бориб кўриш

Janoza kitobi · 2 ҳадис

باب عِيَادَةِ النِّسَاءِ

حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ بَكَّارٍ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ أُمِّ الْعَلاَءِ، قَالَتْ عَادَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَرِيضَةٌ فَقَالَ ‏ "‏ أَبْشِرِي يَا أُمَّ الْعَلاَءِ فَإِنَّ مَرَضَ الْمُسْلِمِ يُذْهِبُ اللَّهُ بِهِ خَطَايَاهُ كَمَا تُذْهِبُ النَّارُ خَبَثَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Саҳл ибн Баккор Абу Авонадан, у Абдул Малик ибн Умайдан, у Уммул Аълодан ривоят қилди. У (Уммул Аъло) деди: Мен касал бўлиб ётганимда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени бориб кўрдилар ва: «Суюнчла, эй Уммул Аъло, чунки мусулмоннинг касаллиги сабабли Аллаҳ унинг хатоларини, худди олов олтин ва кумушнинг кирини кетказгани каби, кетказади» дедилар.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ بَشَّارٍ - عَنْ أَبِي عَامِرٍ الْخَزَّازِ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأَعْلَمُ أَشَدَّ آيَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَالَ ‏"‏ أَيَّةُ آيَةٍ يَا عَائِشَةُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى ‏{‏ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ ‏}‏ قَالَ ‏"‏ أَمَا عَلِمْتِ يَا عَائِشَةُ أَنَّ الْمُؤْمِنَ تُصِيبُهُ النَّكْبَةُ أَوِ الشَّوْكَةُ فَيُكَافَأُ بِأَسْوَإِ عَمَلِهِ وَمَنْ حُوسِبَ عُذِّبَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ أَلَيْسَ اللَّهُ يَقُولُ ‏{‏ فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ‏}‏ قَالَ ‏"‏ ذَاكُمُ الْعَرْضُ يَا عَائِشَةُ مَنْ نُوقِشَ الْحِسَابَ عُذِّبَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ بَشَّارٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, (ҳ) ва бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Усмон ибн Умар ривоят қилди — (Абу Довуд деди: Бу ибн Башшорнинг сўзларидир) — у Абу Омир ал-Хаззоздан, у ибн Абу Мулайкадан, у Оишадан ривоят қилди. У деди: Мен: «Ё Расулуллаҳ, мен Қуръандаги энг қаттиқ оятни биламан» дедим. У киши: «Қайси оят, эй Оиша?» дедилар. Мен: «Аллаҳ таолонинг ‹Ким ёмонлик қилса, унинг жазосини кўрур› деган сўзи» дедим. У киши: «Эй Оиша, билмайсанми, мўминга мусибат ёки тикан (санчиш) етса, унинг бу энг ёмон амелига (шу билан) жазо берилади (каффорат бўлади). Кимдан (қиёматда) ҳисоб қаттиқ олинса, у азобланади» дедилар. Мен: «Аллаҳ ‹Тез орада осон ҳисоб билан ҳисоб қилинур› демаганми?» дедим. У киши: «Бу — (фақат амалларни) кўрсатишдир, эй Оиша. Кимнинг ҳисобида муноқаша қилинса (тергаб сўралса), у азобланади» дедилар. Абу Довуд деди: Бу ибн Башшорнинг сўзидир, у: «Бизга ибн Абу Мулайка хабар берди» деди.