حَدَّثَنَا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو قِلاَبَةَ، أَنَّ ثَابِتَ بْنَ الضَّحَّاكِ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَايَعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَحْتَ الشَّجَرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ حَلَفَ بِمِلَّةٍ غَيْرِ مِلَّةِ الإِسْلاَمِ كَاذِبًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَىْءٍ عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ عَلَى رَجُلٍ نَذْرٌ فِيمَا لاَ يَمْلِكُهُ " .
Бизга Абу Тавба Раби ибн Нофи ривоят қилди, бизга Муовия ибн Саллом Яҳё ибн Абу Касирдан ривоят қилди. У айтди: Менга Абу Қилоба хабар бердики, Собит ибн Заҳҳок унга хабар бердики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга дарахт остида байъат қилган эди, ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким Ислом миллатидан ўзга бир миллат билан ёлғондан қасам ичса, у ўзи айтганидек бўлади. Ким ўзини бирор нарса билан ўлдирса, қиёмат куни ўша билан азобланади. Кишининг ўзи эга бўлмаган нарсада назри йўқ» деди.