حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ حَرِيشٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ أَنْ يُجَهِّزَ جَيْشًا فَنَفِدَتِ الإِبِلُ فَأَمَرَهُ أَنْ يَأْخُذَ فِي قِلاَصِ الصَّدَقَةِ فَكَانَ يَأْخُذُ الْبَعِيرَ بِالْبَعِيرَيْنِ إِلَى إِبِلِ الصَّدَقَةِ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама, Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Муслим ибн Жубайрдан, у Абу Суфёндан, у Амр ибн Ҳаришдан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга бир қўшин тайёрлашни буюрдилар. Туялар тамом бўлди, шунда у садақа ёш туяларидан олишни буюрдилар. Шундай қилиб у бир туяни икки туяга, садақа туялари келгунига қадар (қарзга) олар эди.