Араянинг изоҳи

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ قَالَ الْعَرِيَّةُ الرَّجُلُ يُعْرِي الرَّجُلَ النَّخْلَةَ أَوِ الرَّجُلُ يَسْتَثْنِي مِنْ مَالِهِ النَّخْلَةَ أَوْ الاِثْنَتَيْنِ يَأْكُلُهَا فَيَبِيعُهَا بِتَمْرٍ ‏.‏

Бизга Аҳмад ибн Саъид ал-Ҳамдоний ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб ривоят қилди, айтди: менга Амр ибн ал-Ҳорис Абдуроббиҳи ибн Саъид ал-Ансорийдан хабар бердики, у айтди: Ария шуки, бир киши бошқа кишига (мевасини олиши учун) бир хурмо дарахтини беради, ёки бир киши ўз молидан бир ёки икки хурмо дарахтини ажратиб олади ва уни ейди, сўнг уни қуруқ хурмога сотади.

حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ الْعَرَايَا أَنْ يَهَبَ الرَّجُلُ، لِلرَّجُلِ النَّخَلاَتِ فَيَشُقَّ عَلَيْهِ أَنْ يَقُومَ عَلَيْهَا فَيَبِيعَهَا بِمِثْلِ خَرْصِهَا ‏.‏

Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий Абдадан, у ибн Ишоқдан ривоят қилдики, у айтди: Ароё шуки, бир киши бошқа кишига бир неча хурмо дарахтини ҳадя қилади, сўнг уларни парвариш қилиш унга оғир келиб, уларни ўша чамасига тенг нарсага сотади.