حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمِصِّيصِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الزِّبْرِقَانِ، عَنْ أَبِي حَيَّانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رَفَعَهُ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ أَنَا ثَالِثُ الشَّرِيكَيْنِ، مَا لَمْ يَخُنْ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَإِذَا خَانَهُ خَرَجْتُ مِنْ بَيْنِهِمَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Сулаймон ал-Миссисий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн аз-Зибриқон Абу Ҳайён ат-Таймийдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, уни марфуъ қилиб айтди: «Албатта Аллаҳ айтади: ‹Мен икки шерикнинг учинчисиман, токи улардан бири шеригига хиёнат қилмаса. Бас, қачон унга хиёнат қилса, улар орасидан чиқиб кетаман›».