باب فِيمَنِ اشْتَرَى عَبْدًا فَاسْتَعْمَلَهُ ثُمَّ وَجَدَ بِهِ عَيْبًا
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ مَخْلَدِ بْنِ خُفَافٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْخَرَاجُ بِالضَّمَانِ " .
Бизга Аҳмад ибн Юнус ривоят қилди, бизга ибн Абу Зиъб Махлад ибн Хуфофдан, у Урвадан, у Оишадан — розияллаҳу анҳо — ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Фойда кафолат (масъулият) эвазига».
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الْفِرْيَابِيُّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مَخْلَدِ بْنِ خُفَافٍ الْغِفَارِيِّ، قَالَ كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ أُنَاسٍ شَرِكَةٌ فِي عَبْدٍ فَاقْتَوَيْتُهُ وَبَعْضُنَا غَائِبٌ فَأَغَلَّ عَلَىَّ غَلَّةً فَخَاصَمَنِي فِي نَصِيبِهِ إِلَى بَعْضِ الْقُضَاةِ فَأَمَرَنِي أَنْ أَرُدَّ الْغَلَّةَ فَأَتَيْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَحَدَّثْتُهُ فَأَتَاهُ عُرْوَةُ فَحَدَّثَهُ عَنْ عَائِشَةَ - رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا - عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْخَرَاجُ بِالضَّمَانِ " .
Бизга Маҳмуд ибн Холид ал-Фирёбий Суфёндан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмондан, у Махлад ибн Хуфоф ал-Ғифорийдан ривоят қилди. У деди: Мен билан баъзи одамлар ўртасида бир қулда шериклик бор эди. Мен уни ўзимга хизматга олдим, баъзимиз эса йўқ эдик. У менга бир даромад келтирди. Шунда у ўз улуши учун мен билан баъзи қозиларга даъволашди, қози менга даромадни қайтаришимни буюрди. Мен Урва ибн Зубайрнинг олдига келиб унга айтдим. У эса қозининг олдига келиб, унга Оишадан — розияллаҳу анҳо — у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у зот: «Фойда кафолат эвазига», дедилар.
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ خَالِدٍ الزَّنْجِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَجُلاً، ابْتَاعَ غُلاَمًا فَأَقَامَ عِنْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يُقِيمَ ثُمَّ وَجَدَ بِهِ عَيْبًا فَخَاصَمَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدِ اسْتَغَلَّ غُلاَمِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْخَرَاجُ بِالضَّمَانِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا إِسْنَادٌ لَيْسَ بِذَاكَ .
Бизга Иброҳим ибн Марвон ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Муслим ибн Холид аз-Занжий ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Урва отасидан, у Оишадан — розияллаҳу анҳо — ривоят қилдики, бир киши бир қул сотиб олди ва Аллаҳ хоҳлаган муддатча уни ўз ҳузурида ушлаб турди, сўнгра унда айб топди. Шунда уни деб Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга даъволашди, у зот уни эгасига қайтардилар. У киши: «Эй Расулуллаҳ, қулим менинг даромадимни келтирган-ку», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Фойда кафолат эвазига», дедилар. Абу Довуд деди: Бу иснод унчалик кучли эмас.