حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْوَانَ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ خَالِدٍ الزَّنْجِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ رَجُلاً، ابْتَاعَ غُلاَمًا فَأَقَامَ عِنْدَهُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يُقِيمَ ثُمَّ وَجَدَ بِهِ عَيْبًا فَخَاصَمَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدِ اسْتَغَلَّ غُلاَمِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْخَرَاجُ بِالضَّمَانِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا إِسْنَادٌ لَيْسَ بِذَاكَ .
Бизга Иброҳим ибн Марвон ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Муслим ибн Холид аз-Занжий ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Урва отасидан, у Оишадан — розияллаҳу анҳо — ривоят қилдики, бир киши бир қул сотиб олди ва Аллаҳ хоҳлаган муддатча уни ўз ҳузурида ушлаб турди, сўнгра унда айб топди. Шунда уни деб Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга даъволашди, у зот уни эгасига қайтардилар. У киши: «Эй Расулуллаҳ, қулим менинг даромадимни келтирган-ку», деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Фойда кафолат эвазига», дедилар. Абу Довуд деди: Бу иснод унчалик кучли эмас.