حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ زَكَرِيَّاءَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَبَنُ الدَّرِّ يُحْلَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَالظَّهْرُ يُرْكَبُ بِنَفَقَتِهِ إِذَا كَانَ مَرْهُونًا وَعَلَى الَّذِي يَرْكَبُ وَيَحْلِبُ النَّفَقَةُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهُوَ عِنْدَنَا صَحِيحٌ .
Бизга Ҳаннод Ибн Муборакдан, у Закариёдан, у аш-Шаъбийдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилдики, у: «Сигирнинг сути гаровга қўйилган бўлса, унинг харажати ҳисобига соғилади ва минадиган улов гаровга қўйилган бўлса, унинг харажати ҳисобига минилад. Минадиган ва соғадиган киши зиммасига харажат (юклатилади)» деди. Абу Довуд деди: Бу бизнинг наздимизда саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ لأُنَاسًا مَا هُمْ بِأَنْبِيَاءَ وَلاَ شُهَدَاءَ يَغْبِطُهُمُ الأَنْبِيَاءُ وَالشُّهَدَاءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِمَكَانِهِمْ مِنَ اللَّهِ تَعَالَى " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ تُخْبِرُنَا مَنْ هُمْ . قَالَ " هُمْ قَوْمٌ تَحَابُّوا بِرُوحِ اللَّهِ عَلَى غَيْرِ أَرْحَامٍ بَيْنَهُمْ وَلاَ أَمْوَالٍ يَتَعَاطَوْنَهَا فَوَاللَّهِ إِنَّ وُجُوهَهُمْ لَنُورٌ وَإِنَّهُمْ عَلَى نُورٍ لاَ يَخَافُونَ إِذَا خَافَ النَّاسُ وَلاَ يَحْزَنُونَ إِذَا حَزِنَ النَّاسُ " . وَقَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ { أَلاَ إِنَّ أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ } .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилдилар, улар: Бизга Жарир Умора ибн ал-Қаъқўдан, у Абу Зуръа ибн Амр ибн Жарирдан ривоят қилдики, Умар ибн ал-Хаттоб: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам шундай деди, деди: «Аллаҳнинг бандаларидан шундай кишилар борки, улар на пайғамбарлардир, на шаҳидлардир, қиёмат кунида пайғамбарлар ва шаҳидлар уларнинг Аллаҳ таоло ҳузуридаги мақомига ҳавас қиладилар». Улар: Эй Расулуллаҳ, уларнинг кимлигини бизга айтиб бермайсизми? дейишди. У: «Улар ўрталарида қариндошлик бўлмаган ва бир-бирларига бериб-оладиган моллар бўлмагани ҳолда Аллаҳ йўлида бир-бирларини севган қавмдир. Аллаҳга қасамки, уларнинг юзлари нурдир ва улар нур устидадирлар. Одамлар қўрққанда улар қўрқмайдилар, одамлар ғамгин бўлганда улар ғамгин бўлмайдилар» деди ва ушбу оятни ўқиди: «Огоҳ бўлингиз, албатта, Аллаҳнинг дўстларига (авлиёларига) ҳеч қандай қўрқув йўқдир ва улар ғамгин ҳам бўлмайдилар».