حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا سَيَّارٌ، وَأَخْبَرَنَا مُغِيرَةُ، وَأَخْبَرَنَا دَاوُدُ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، وَأَنْبَأَنَا مُجَالِدٌ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ أَنْحَلَنِي أَبِي نُحْلاً - قَالَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ مِنْ بَيْنِ الْقَوْمِ نِحْلَةً غُلاَمًا لَهُ - قَالَ فَقَالَتْ لَهُ أُمِّي عَمْرَةُ بِنْتُ رَوَاحَةَ إِيتِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشْهِدْهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَشْهَدَهُ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ إِنِّي نَحَلْتُ ابْنِي النُّعْمَانَ نُحْلاً وَإِنَّ عَمْرَةَ سَأَلَتْنِي أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى ذَلِكَ قَالَ فَقَالَ " أَلَكَ وَلَدٌ سِوَاهُ " . قَالَ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " فَكُلَّهُمْ أَعْطَيْتَ مِثْلَ مَا أَعْطَيْتَ النُّعْمَانَ " . قَالَ لاَ قَالَ فَقَالَ بَعْضُ هَؤُلاَءِ الْمُحَدِّثِينَ " هَذَا جَوْرٌ " . وَقَالَ بَعْضُهُمْ " هَذَا تَلْجِئَةٌ فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي " . قَالَ مُغِيرَةُ فِي حَدِيثِهِ " أَلَيْسَ يَسُرُّكَ أَنْ يَكُونُوا لَكَ فِي الْبِرِّ وَاللُّطْفِ سَوَاءً " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَأَشْهِدْ عَلَى هَذَا غَيْرِي " . وَذَكَرَ مُجَالِدٌ فِي حَدِيثِهِ " إِنَّ لَهُمْ عَلَيْكَ مِنَ الْحَقِّ أَنْ تَعْدِلَ بَيْنَهُمْ كَمَا أَنَّ لَكَ عَلَيْهِمْ مِنَ الْحَقِّ أَنْ يَبَرُّوكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ فِي حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ قَالَ بَعْضُهُمْ " أَكُلَّ بَنِيكَ " . وَقَالَ بَعْضُهُمْ " وَلَدِكَ " . وَقَالَ ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ فِيهِ " أَلَكَ بَنُونَ سِوَاهُ " . وَقَالَ أَبُو الضُّحَى عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ " أَلَكَ وَلَدٌ غَيْرُهُ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ривоят қилди, бизга Ҳушайм ривоят қилди, бизга Сайёр хабар берди, ва бизга Муғира хабар берди, ва бизга Довуд аш-Шаъбийдан хабар берди, ва бизга Мужолид ҳамда Исмоил ибн Солим аш-Шаъбийдан, у Нуъмон ибн Баширдан хабар бердики, у: Отам менга бир ҳадя (инъом) берди — Исмоил ибн Солим деди: қавм орасидан менга бир ғулом (қул) ҳадя этди — деди. Онам Амра бинти Равоҳа унга: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига бориб, буни унга гувоҳ қилдир, деди. Шунда у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб, уни гувоҳ қилдирди ва буни унга зикр қилиб: Мен ўғлим Нуъмонга бир ҳадя бердим ва Амра мендан буни сенга гувоҳ қилдиришимни сўради, деди. У: «Ундан бошқа фарзандинг борми?» деди. У: Мен: Ҳа, дедим, деди. У: «Бас, уларнинг ҳаммасига Нуъмонга берганинг каби бердингми?» деди. У: Йўқ, деди. Шунда бу муҳаддислардан баъзилари: «Бу зулмдир» деди, деди. Баъзилари эса: «Бу (бир томонни) мажбурлашдир. Бас, бунга мендан бошқани гувоҳ қил» деди, деди. Муғира ўз ҳадисида: «Уларнинг сен учун яхшилик ва меҳрибонликда тенг бўлишлари сени қувонтирмайдими?» деди. У: Ҳа, деди. У: «Бас, бунга мендан бошқани гувоҳ қил» деди, деди. Мужолид ўз ҳадисида шуни зикр қилди: «Албатта, уларнинг сенга бўлган ҳақларидан бири — сенинг улар орасида адолат қилишингдир, худди сенинг уларга бўлган ҳақинг — уларнинг сенга яхшилик қилишлари бўлганидек» деди. Абу Довуд деди: аз-Зуҳрийнинг ҳадисида баъзилари: «Барча ўғилларингга?» деди ва баъзилари: «Фарзандингга?» деди. Ибн Абу Холид аш-Шаъбийдан унда: «Ундан бошқа ўғилларинг борми?» деди. Абуз-Зуҳо Нуъмон ибн Баширдан: «Ундан бошқа фарзандинг борми?» деди.