حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، وَحَدَّثَنِيهِ صَاحِبٌ، لِي عَنْهُ - وَأَنَا لِحَدِيثِ، صَاحِبِي أَحْفَظُ - قَالَ تَزَوَّجْتُ أُمَّ يَحْيَى بِنْتَ أَبِي إِهَابٍ فَدَخَلَتْ عَلَيْنَا امْرَأَةٌ سَوْدَاءُ فَزَعَمَتْ أَنَّهَا أَرْضَعَتْنَا جَمِيعًا فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَأَعْرَضَ عَنِّي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا لَكَاذِبَةٌ . قَالَ " وَمَا يُدْرِيكَ وَقَدْ قَالَتْ مَا قَالَتْ دَعْهَا عَنْكَ " .
Бизга Сулаймон ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Айюбдан, у Ибн Абу Мулайкадан: менга Уқба ибнул-Ҳорис ривоят қилди, уни менга менинг бир шеригим ҳам ундан ривоят қилди — мен шеригимнинг ҳадисини кўпроқ ёдлаганман — у деди: Мен Абу Иҳобнинг қизи Умму Яҳёга уйландим. Бир қора танли аёл олдимизга кириб, у бизнинг иккаламизни ҳам эмизганини даъво қилди. Шунда мен Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келдим ва буни у зотга айтдим. У зот мендан юз ўгирдилар. Мен: «Ё Расулуллаҳ, у албатта ёлғончидир», дедим. У зот дедилар: «Сен қайдан биласан? У айтар нарсасини айтиб бўлди. Уни ўзингдан қўйиб юбор (ундан воз кеч).»