حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ رَجَاءٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ بِشْرٍ الأَنْصَارِيِّ الأَزْرَقِ، قَالَ دَخَلَ رَجُلاَنِ مِنْ أَبْوَابِ كِنْدَةَ وَأَبُو مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيُّ جَالِسٌ فِي حَلْقَةٍ فَقَالاَ أَلاَ رَجُلٌ يُنَفِّذُ بَيْنَنَا فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْحَلْقَةِ أَنَا . فَأَخَذَ أَبُو مَسْعُودٍ كَفًّا مِنْ حَصًى فَرَمَاهُ بِهِ وَقَالَ مَهْ إِنَّهُ كَانَ يُكْرَهُ التَّسَرُّعُ إِلَى الْحُكْمِ .
Бизга Муҳаммад ибн Алў ва Муҳаммад ибн Мусанно, иккиси дедилар: Бизга Абу Муовия Аъмашдан, у Ражў ал-Ансорийдан, у Абдурраҳмон ибн Бишр ал-Ансорий ал-Азрақдан ривоят қилди. У деди: Кинда дарвозаларидан икки киши кирди, Абу Масъуд ал-Ансорий эса бир ҳалқада ўтирган эди. Улар: «Бизнинг орамизда ҳукм чиқарадиган бирор киши йўқми?» дедилар. Ҳалқадан бир киши: «Мен», деди. Шунда Абу Масъуд бир ҳовуч шағал олиб, унга отди ва: «Маҳ (тўхта)! Ҳукмга шошилиш макруҳ саналарди», деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ بِلاَلٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ طَلَبَ الْقَضَاءَ وَاسْتَعَانَ عَلَيْهِ وُكِلَ إِلَيْهِ وَمَنْ لَمْ يَطْلُبْهُ وَلَمْ يَسْتَعِنْ عَلَيْهِ أَنْزَلَ اللَّهُ مَلَكًا يُسَدِّدُهُ " . وَقَالَ وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى عَنْ بِلاَلِ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَقَالَ أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى عَنْ بِلاَلِ بْنِ مِرْدَاسٍ الْفَزَارِيِّ عَنْ خَيْثَمَةَ الْبَصْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир, бизга Исроил, бизга Абдулаъло Билолдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни шундай деяётганларини эшитдим: «Ким қозиликни талаб қилиб, унга ёрдам сўраса, у ўзига топшириб қўйилади. Ким уни талаб қилмаса ва унга ёрдам сўрамаса, Аллаҳ унга уни тўғрилаб турувчи малоикани нозил қилади». Вакиъ Исроилдан, у Абдулаълодан, у Билол ибн Абу Мусодан, у Анасдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан (ривоят қилди), деди. Абу Авона Абдулаълодан, у Билол ибн Мирдос ал-Фазорийдан, у Хайсама ал-Басрийдан, у Анасдан (ривоят қилди), деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَنْ نَسْتَعْمِلَ - أَوْ لاَ نَسْتَعْمِلُ - عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал, бизга Яҳё ибн Саид, бизга Қурра ибн Холид, бизга Ҳумайд ибн Ҳилол, менга Абу Бурда ривоят қилди. У деди: Абу Мусо деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Биз бизнинг ишимизга уни истаган кишини ҳеч тайинламаймиз — ёки тайинламаймиз —», дедилар.