حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، حَدَّثَنِي قَيْسٌ، قَالَ حَدَّثَنِي عَدِيُّ بْنُ عُمَيْرَةَ الْكِنْدِيُّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ لَنَا عَلَى عَمَلٍ فَكَتَمَنَا مِنْهُ مِخْيَطًا فَمَا فَوْقَهُ فَهُوَ غُلٌّ يَأْتِي بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ أَسْوَدُ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْبَلْ عَنِّي عَمَلَكَ . قَالَ " وَمَا ذَاكَ " . قَالَ سَمِعْتُكَ تَقُولُ كَذَا وَكَذَا . قَالَ " وَأَنَا أَقُولُ ذَلِكَ مَنِ اسْتَعْمَلْنَاهُ عَلَى عَمَلٍ فَلْيَأْتِ بِقَلِيلِهِ وَكَثِيرِهِ فَمَا أُوتِيَ مِنْهُ أَخَذَهُ وَمَا نُهِيَ عَنْهُ انْتَهَى " .
Бизга Мусаддад, бизга Яҳё Исмоил ибн Абу Холиддан ривоят қилди, менга Қайс ривоят қилди. У деди: Менга Адий ибн Умайра ал-Киндий ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Эй одамлар, сизлардан ким биз учун бир ишни қилса-ю, ундан бир игна ёки ундан ортиғини биздан яширса, бас, у хиёнатдир, уни Қиёмат куни келтиради», дедилар. Шунда ансорлардан қора бир киши турди — гўё унга қараб турибман — ва: «Эй Расулуллаҳ, менинг ишингизни мендан қайтариб олинг», деди. У: «У нима?» дедилар. У: «Сизнинг шундай-шундай деяётганингизни эшитдим», деди. У: «Мен буни ҳозир ҳам айтаман: кимни биз бир ишга тайинласак, у (ўша ишдан) келган оз-кўпини келтирсин. Ундан ўзига берилганини олади, ундан ман қилинган нарсадан эса тўхтайди», дедилар.