Мешнинг оғзидан ичиш

Ichimliklar kitobi · 1 ҳадис

باب الشَّرَابِ مِنْ فِي السِّقَاءِ

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا قَتَادَةُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الشُّرْبِ مِنْ فِي السِّقَاءِ وَعَنْ رُكُوبِ الْجَلاَّلَةِ وَالْمُجَثَّمَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْجَلاَّلَةُ الَّتِي تَأْكُلُ الْعَذِرَةَ ‏.‏

Бизга Мусо ибн Исмоил, унга Ҳаммод, унга Қатода Икримадан, у Ибн Аббосдан хабар берди. У: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам меш оғзидан ичишдан, нажосат ейдиган ҳайвонга (жалола) минишдан ва боғлаб нишонга қўйиб отилган ҳайвонни (ейишдан) қайтардилар» деди. Абу Довуд айтди: Жалола — нажосат ейдиган (ҳайвон)дир.