حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، وَعِكْرِمَةَ، أَنَّهُمَا كَانَا يَكْرَهَانِ الْبُسْرَ وَحْدَهُ وَيَأْخُذَانِ ذَلِكَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَخْشَى أَنْ يَكُونَ الْمُزَّاءَ الَّذِي نُهِيَتْ عَنْهُ عَبْدُ الْقَيْسِ . فَقُلْتُ لِقَتَادَةَ مَا الْمُزَّاءُ قَالَ النَّبِيذُ فِي الْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор, унга Муоз ибн Ҳишом ҳадис айтди: «Менга отам Қатодадан, у Жобир ибн Зайд ва Икримадан ҳадис айтдики, улар иккаласи бусрни (хом хурмони) ёлғиз ўзини (набид қилишни) макруҳ санардилар ва буни Ибн Аббосдан олардилар». Ибн Аббос: «Абдул Қайс қайтарилган муззў бўлиб қолишидан қўрқаман» деди. Мен Қатодага: «Муззў нима?» дедим. У: «Ҳантам ва музаффатдаги набиддир» деди.