حَدَّثَنَا مَخْلَدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ زَادَ " فَإِنْ كَانَ مُفْطِرًا فَلْيَطْعَمْ وَإِنْ كَانَ صَائِمًا فَلْيَدْعُ " .
Бизга Махлад ибн Холид ривоят қилди, бизга Абу Усома Убайдуллаҳдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шу маънода айтдилар ва шуни қўшдилар: «Агар (рўза) очган бўлса, таом есин, агар рўзадор бўлса, дуо қилсин.»
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ أَخَاهُ فَلْيُجِبْ عُرْسًا كَانَ أَوْ نَحْوَهُ " .
Бизга ал-Ҳасан ибн Алий ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Айюбдан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан хабар берди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизлардан бири ўз биродарини чақирса, у жавоб берсин (келсин), хоҳ тўй бўлсин, хоҳ шунга ўхшаш (бошқа зиёфат) бўлсин» дедилар.
حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُصَفَّى، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنْ نَافِعٍ، بِإِسْنَادِ أَيُّوبَ وَمَعْنَاهُ .
Бизга Ибн ал-Мусаффо ривоят қилди, бизга Бақийя ривоят қилди, бизга аз-Зубайдий Нофиъдан, Айюбнинг исноди ва унинг маъноси билан ривоят қилди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ دُعِيَ فَلْيُجِبْ فَإِنْ شَاءَ طَعِمَ وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ " .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён Абуз Зубайрдан, у Жобирдан хабар берди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким чақирилса, жавоб берсин (келсин). Агар хоҳласа, есин, агар хоҳласа, қолдирсин (емасин)» дедилар.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا دُرُسْتُ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ طَارِقٍ، عَنْ طَارِقٍ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ دُعِيَ فَلَمْ يُجِبْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَنْ دَخَلَ عَلَى غَيْرِ دَعْوَةٍ دَخَلَ سَارِقًا وَخَرَجَ مُغِيرًا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَبَانُ بْنُ طَارِقٍ مَجْهُولٌ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Дуруст ибн Зиёд Абон ибн Ториқдан, у Ториқдан, у Нофиъдан ривоят қилди. У айтди: Абдуллаҳ ибн Умар деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким чақирилса-ю, жавоб бермаса, у Аллаҳга ва Унинг Расулига осий бўлибди. Ким даъватсиз (чақирувсиз) кирса, ўғри бўлиб кирибди ва талончи бўлиб чиқибди» дедилар. Абу Довуд айтди: Абон ибн Ториқ мажҳул (номаълум рови).
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ شَرُّ الطَّعَامِ طَعَامُ الْوَلِيمَةِ يُدْعَى لَهَا الأَغْنِيَاءُ وَيُتْرَكُ الْمَسَاكِينُ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ الدَّعْوَةَ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ وَرَسُولَهُ .
Бизга ал-Қаънабий Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У (Абу Ҳурайра) шундай дер эди: «Таомларнинг ёмони валима (тўй) таомидирки, унга бойлар чақирилади-ю, мискинлар қолдирилади. Ким даъватга (чақирувга) келмаса, у Аллаҳга ва Унинг Расулига осий бўлибди.»