باب النَّهْىِ عَنْ أَكْلِ السِّبَاعِ
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبُعِ .
Бизга Қаънабий Моликдан, у ибн Шиҳобдан, у Абу Идрийс ал-Хавлонийдан, у Абу Саълаба ал-Хушанийдан ривоят қилди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам йиртқич ҳайвонлардан тишли (қозиғи) бўлган ҳар бир нарсани ейишдан қайтарди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبُعِ وَعَنْ كُلِّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абу Авона Абу Бишрдан, у Маймун ибн Миҳрондан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам йиртқич ҳайвонлардан тишли (қозиғи) бўлган ҳар бир нарсани ва қушлардан чангалли (тирноқли) бўлган ҳар бир нарсани ейишдан қайтарди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنْ مَرْوَانَ بْنِ رُؤْبَةَ التَّغْلِبِيِّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عَوْفٍ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ لاَ يَحِلُّ ذُو نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ وَلاَ الْحِمَارُ الأَهْلِيُّ وَلاَ اللُّقَطَةُ مِنْ مَالِ مُعَاهِدٍ إِلاَّ أَنْ يَسْتَغْنِيَ عَنْهَا وَأَيُّمَا رَجُلٍ ضَافَ قَوْمًا فَلَمْ يَقْرُوهُ فَإِنَّ لَهُ أَنْ يُعْقِبَهُمْ بِمِثْلِ قِرَاهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусаффо ал-Ҳимсий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ҳарб ривоят қилди, у Зубайдийдан, у Марвон ибн Руъба ат-Тағлибийдан, у Абдурраҳмон ибн Абу Авфдан, у Миқдом ибн Маъдийкарибдан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У деди: «Огоҳ бўлинглар! Йиртқичлардан тишли (қозиғи) бўлган нарса ҳалол эмас, уй эшаги ҳам, аҳдлашган зиммийнинг молидан топиб олинган нарса ҳам — эгаси ундан воз кечмаса — ҳалол эмас. Ва қайси бир киши бир қавмга меҳмон бўлиб, улар уни меҳмон қилмасалар (сийламасалар), унда у ўз меҳмондорчилиги миқдорича улардан ўрнини қоплаб олишга ҳақлидир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ وَعَنْ كُلِّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ибн Абу Адийдан, у ибн Абу Арубаъдан, у Али ибн ал-Ҳакамдан, у Маймун ибн Миҳрондан, у Саийд ибн Жубайрдан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар куни йиртқичлардан тишли (қозиғи) бўлган ҳар бир нарсани ва қушлардан чангалли (тирноқли) бўлган ҳар бир нарсани ейишдан қайтарди.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، سُلَيْمَانُ بْنُ سُلَيْمٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ يَحْيَى بْنِ الْمِقْدَامِ، عَنْ جَدِّهِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِيكَرِبَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ فَأَتَتِ الْيَهُودُ فَشَكَوْا أَنَّ النَّاسَ قَدْ أَسْرَعُوا إِلَى حَظَائِرِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ لاَ تَحِلُّ أَمْوَالُ الْمُعَاهِدِينَ إِلاَّ بِحَقِّهَا وَحَرَامٌ عَلَيْكُمْ حُمُرُ الأَهْلِيَّةِ وَخَيْلُهَا وَبِغَالُهَا وَكُلُّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ وَكُلُّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ " .
Бизга Амр ибн Усмон ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Ҳарб ривоят қилди, менга Абу Салама Сулаймон ибн Сулайм Солиҳ ибн Яҳё ибн ал-Миқдомдан, у бобоси Миқдом ибн Маъдийкарибдан, у Холид ибн ал-Валиддан ривоят қилди. У деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Хайбарга ғазот қилдим. Бас, яҳудийлар келиб, одамлар уларнинг қўраларига (мол-мулкига) шошилганидан шикоят қилдилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Огоҳ бўлинглар! Аҳдлашганларнинг (зиммийларнинг) моллари ҳақсиз ҳалол эмас. Ва сизларга уй эшаклари, уларнинг отлари ва хачирлари, ҳамда йиртқичлардан тишли (қозиғи) бўлган ҳар бир нарса ва қушлардан чангалли (тирноқли) бўлган ҳар бир нарса ҳаромдир».
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ زَيْدٍ الصَّنْعَانِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ ثَمَنِ الْهِرِّ . قَالَ ابْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَكْلِ الْهِرِّ وَأَكْلِ ثَمَنِهَا .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Муҳаммад ибн Абдулмалик ривоят қилиб, иккови дедилар: бизга Абдурраззоқ Умар ибн Зайд ас-Санъонийдан ривоят қилди, у Абуз-Зубайрни эшитган, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам мушукнинг баҳосидан қайтарди. Ибн Абдулмалик: мушукни ейиш ва унинг баҳосини ейишдан (қайтарди), деди.