حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ، عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ وَعَنْ كُلِّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ибн Абу Адийдан, у ибн Абу Арубаъдан, у Али ибн ал-Ҳакамдан, у Маймун ибн Миҳрондан, у Саийд ибн Жубайрдан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Хайбар куни йиртқичлардан тишли (қозиғи) бўлган ҳар бир нарсани ва қушлардан чангалли (тирноқли) бўлган ҳар бир нарсани ейишдан қайтарди.