حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ، حَدَّثَنِي حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ النَّضْرِ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، كَانَتْ ظُلْمَةٌ عَلَى عَهْدِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ - قَالَ - فَأَتَيْتُ أَنَسًا فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَلْ كَانَ يُصِيبُكُمْ مِثْلُ هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنْ كَانَتِ الرِّيحُ لَتَشْتَدُّ فَنُبَادِرُ الْمَسْجِدَ مَخَافَةَ الْقِيَامَةِ .
Бизга Муҳаммад ибн Амр ибн Жабала ибн Абу Раввод ривоят қилди, менга Ҳарамий ибн Умора ривоят қилди, у Убайдуллаҳ ибн ан-Назрдан, менга отам ривоят қилди: У: «Анас ибн Молик даврида зулмат (қоронғулик) бўлди» деди. У: «Мен Анаснинг олдига келиб: ‹Эй Абу Ҳамза, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам даврида сизларга шунга ўхшаш нарса етар эдими?› дедим. У: ‹Аллаҳга паноҳ, агар шамол кучайса, Қиёматдан қўрқиб, масжидга шошилар эдик› деди» деди.