حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَلَدُ الزِّنَا شَرُّ الثَّلاَثَةِ " . وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لأَنْ أُمَتِّعَ بِسَوْطٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَعْتِقَ وَلَدَ زِنْيَةٍ .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ривоят қилди, бизга Жарийр, Суҳайл ибн Абу Солиҳдан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Зино фарзанди учовининг (зино қилувчи эр-хотин ва фарзанднинг) ёмонроғидир.» Абу Ҳурайра деди: Аллаҳ азза ва жалла йўлида бир қамчини фойдага ишлатишим, мен учун зино фарзандини озод қилишимдан кўра севимлироқдир.