حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ الْغَازِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ هَبَطْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ثَنِيَّةٍ فَالْتَفَتَ إِلَىَّ وَعَلَىَّ رَيْطَةٌ مُضَرَّجَةٌ بِالْعُصْفُرِ فَقَالَ " مَا هَذِهِ الرَّيْطَةُ عَلَيْكَ " . فَعَرَفْتُ مَا كَرِهَ فَأَتَيْتُ أَهْلِي وَهُمْ يَسْجُرُونَ تَنُّورًا لَهُمْ فَقَذَفْتُهَا فِيهِ ثُمَّ أَتَيْتُهُ مِنَ الْغَدِ فَقَالَ " يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا فَعَلَتِ الرَّيْطَةُ " . فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ " أَلاَ كَسَوْتَهَا بَعْضَ أَهْلِكَ فَإِنَّهُ لاَ بَأْسَ بِهِ لِلنِّسَاءِ " .
Бизга Мусаддад, унга Исо ибн Юнус, унга Ҳишом ибн Ғоз Амр ибн Шуайбдан, у отасидан, у бобосидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир довондан тушдик. У менга ўгирилди, устимда заъф(усфур)га бўялган райта (мато) бор эди. У: «Устингдаги бу райта нима?» деди. Мен у ёқтирмаган нарсани билдим, бас оиламнинг олдига келдим, улар тандирларини қиздираётган эдилар, мен уни унга отиб юбордим. Сўнг эртаси куни унинг олдига келдим. У: «Эй Абдуллаҳ, райта нима бўлди?» деди. Мен унга хабар бердим. У: «Уни оилангдан бирига кийгизмадингми? Чунки у аёллар учун зарарсиз эди», деди.
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ قَالَ هِشَامٌ - يَعْنِي ابْنَ الْغَازِ - الْمُضَرَّجَةُ الَّتِي لَيْسَتْ بِمُشَبَّعَةٍ وَلاَ الْمُوَرَّدَةُ .
Бизга Амр ибн Усмон ал-Ҳимсий, унга ал-Валид ривоят қилди. У деди: Ҳишом — яъни Ибн Ғоз — деди: Музарража — қуюқ (тўқ рангли) ҳам, қизғиш (гулранг) ҳам бўлмаган (оралиқ рангли) матодир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ شُرَحْبِيلَ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ شُفْعَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ رَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - قَالَ أَبُو عَلِيٍّ اللُّؤْلُؤِيُّ أُرَاهُ - وَعَلَىَّ ثَوْبٌ مَصْبُوغٌ بِعُصْفُرٍ مُوَرَّدٍ فَقَالَ " مَا هَذَا " . فَانْطَلَقْتُ فَأَحْرَقْتُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا صَنَعْتَ بِثَوْبِكَ " . فَقُلْتُ أَحْرَقْتُهُ . قَالَ " أَفَلاَ كَسَوْتَهُ بَعْضَ أَهْلِكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ ثَوْرٌ عَنْ خَالِدٍ فَقَالَ مُوَرَّدٌ وَطَاوُسٌ قَالَ مُعَصْفَرٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Усмон ад-Димашқий, унга Исмоил ибн Айёш Шураҳбил ибн Муслимдан, у Шуфъадан, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн Оссдан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мени кўрди — Абу Али ал-Луълуий деди: менимча у шундай деди — устимда усфурга бўялган гулранг (моваррад) кийим бор эди. У: «Бу нима?» деди. Мен кетиб уни ёқиб юбордим. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Кийимингни нима қилдинг?» деди. Мен: «Уни ёқиб юбордим», дедим. У: «Уни оилангдан бирига кийгизмадингми?» деди. Абу Довуд деди: Буни Савр Холиддан ривоят қилиб «моваррад (гулранг)» деди, Товус эса «муъасфар» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُزَابَةَ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، - يَعْنِي ابْنَ مَنْصُورٍ - حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ مَرَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ أَحْمَرَانِ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَيْهِ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳузоба, унга Ишоқ — яъни Ибн Мансур — унга Исроил Абу Яҳёдан, у Мужоҳиддан, у Абдуллаҳ ибн Амрдан ривоят қилди. У деди: Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ёнидан устида иккита қизил кийим бўлган бир киши ўтиб, унга салом берди, лекин Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг саломига алик олмади.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ، - يَعْنِي ابْنَ كَثِيرٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي حَارِثَةَ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى رَوَاحِلِنَا وَعَلَى إِبِلِنَا أَكْسِيَةً فِيهَا خُيُوطُ عِهْنٍ حُمْرٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ أَرَى هَذِهِ الْحُمْرَةَ قَدْ عَلَتْكُمْ " . فَقُمْنَا سِرَاعًا لِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى نَفَرَ بَعْضُ إِبِلِنَا فَأَخَذْنَا الأَكْسِيَةَ فَنَزَعْنَاهَا عَنْهَا .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Ало, унга Абу Усома ал-Валиддан — яъни Ибн Касир — у Муҳаммад ибн Амр ибн Атодан, у Бану Ҳорисадан бўлган бир кишидан, у Рофиъ ибн Хадиждан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бир сафарга чиқдик. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уловларимиз ва туяларимиз устида қизил жунли иплари бўлган кўрпаларни кўриб: «Мана шу қизиллик сизларни қоплаб олганини кўрмаяпманми?» деди. Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сўзи сабабли шошилиб ўрнимиздан турдик, ҳатто баъзи туяларимиз ҳуркиб қочди. Биз кўрпаларни олиб, уларнинг устидан ечиб олдик.
حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنِي أَبِي، - قَالَ ابْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ وَقَرَأْتُ فِي أَصْلِ إِسْمَاعِيلَ - قَالَ حَدَّثَنِي ضَمْضَمٌ - يَعْنِي ابْنَ زُرْعَةَ - عَنْ شُرَيْحِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ حُرَيْثِ بْنِ الأَبَحِّ السَّلِيحِيِّ أَنَّ امْرَأَةً مِنْ بَنِي أَسَدٍ قَالَتْ كُنْتُ يَوْمًا عِنْدَ زَيْنَبَ امْرَأَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ نَصْبُغُ ثِيَابًا لَهَا بِمَغْرَةٍ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى الْمَغْرَةَ رَجَعَ فَلَمَّا رَأَتْ ذَلِكَ زَيْنَبُ عَلِمَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَرِهَ مَا فَعَلَتْ فَأَخَذَتْ فَغَسَلَتْ ثِيَابَهَا وَوَارَتْ كُلَّ حُمْرَةٍ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجَعَ فَاطَّلَعَ فَلَمَّا لَمْ يَرَ شَيْئًا دَخَلَ .
Бизга Ибн Авф ат-Тоий, унга Муҳаммад ибн Исмоил, менга отам ривоят қилди — Ибн Авф ат-Тоий деди: Мен Исмоилнинг асл (қўлёзма)сида ўқидим — у деди: Менга Замзам — яъни Ибн Зуръа — Шурайҳ ибн Убайддан, у Ҳабиб ибн Убайддан, у Ҳурайс ибн ал-Абаҳҳ ас-Салиҳийдан ривоят қилдики, Бану Асаддан бир аёл деди: Бир куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг аёли Зайнабнинг ҳузурида эдим, биз унинг кийимларини мағра (қизил тупроқ бўёғи) билан бўяётган эдик. Биз шу ҳолатда турганимизда, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдимизга чиқиб келди. Мағрани кўргач, қайтиб кетди. Зайнаб буни кўриб, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам улар қилган ишни ёқтирмаганини билди. Бас, кийимларини ювиб, барча қизилликни яширди. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қайтиб келиб, мўралади ва ҳеч нарса кўрмагач, кирди.