باب فِي الرُّخْصَةِ فِي ذَلِكَ
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُ شَعْرٌ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ وَرَأَيْتُهُ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ لَمْ أَرَ شَيْئًا قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهُ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ан-Намарий, унга Шуъба Абу Ишоқдан, у ал-Бародан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочи қулоқлари юмшоғига етадиган эди. Мен уни қизил ҳуллада кўрдим, ундан чиройлироқ нарсани ҳеч қачон кўрмаганман.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ عَامِرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِنًى يَخْطُبُ عَلَى بَغْلَةٍ وَعَلَيْهِ بُرْدٌ أَحْمَرُ وَعَلِيٌّ - رضى الله عنه - أَمَامَهُ يُعَبِّرُ عَنْهُ .
Бизга Мусаддад, унга Абу Муовия Ҳилол ибн Омирдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни Минода хачир устида хутба ўқиётганини кўрдим, устида қизил бурд бор эди ва Али розияллаҳу анҳу унинг олдида (сўзларини одамларга) етказиб турарди.