حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ النَّمَرِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهُ شَعْرٌ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ وَرَأَيْتُهُ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ لَمْ أَرَ شَيْئًا قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهُ .
Бизга Ҳафс ибн Умар ан-Намарий, унга Шуъба Абу Ишоқдан, у ал-Бародан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг сочи қулоқлари юмшоғига етадиган эди. Мен уни қизил ҳуллада кўрдим, ундан чиройлироқ нарсани ҳеч қачон кўрмаганман.