حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً مَرْبُوعًا بَعِيدَ مَا بَيْنَ الْمَنْكِبَيْنِ عَظِيمَ الْجُمَّةِ إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ عَلَيْهِ حُلَّةٌ حَمْرَاءُ مَا رَأَيْتُ شَيْئًا قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهُ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Муҳаммад ибн Мусанно ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилиб, иккаласи: Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилиб деди: Мен Абу Исъҳоқдан эшитдим, у деди: Мен Барони шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўрта бўйли, икки елкаси ораси кенг, сочи қулоқлари юмшоғигача етадиган кўркам соч эгаси эдилар. Устларида қизил ҳулла бор эди. Мен ҳеч қачон у зотдан кўра гўзалроқ нарсани кўрмаганман соллаллаҳу алайҳи васаллам.