Фил суягидан фойдаланиш

Soch tarash kitobi · 1 ҳадис

باب مَا جَاءَ فِي الاِنْتِفَاعِ بِالْعَاجِ

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ، عَنْ حُمَيْدٍ الشَّامِيِّ، عَنْ سُلَيْمَانَ الْمَنْبِهِيِّ، عَنْ ثَوْبَانَ، مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ كَانَ آخِرُ عَهْدِهِ بِإِنْسَانٍ مِنْ أَهْلِهِ فَاطِمَةَ وَأَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ عَلَيْهَا إِذَا قَدِمَ فَاطِمَةَ فَقَدِمَ مِنْ غَزَاةٍ لَهُ وَقَدْ عَلَّقَتْ مِسْحًا أَوْ سِتْرًا عَلَى بَابِهَا وَحَلَّتِ الْحَسَنَ وَالْحُسَيْنَ قُلْبَيْنِ مِنْ فِضَّةٍ فَقَدِمَ فَلَمْ يَدْخُلْ فَظَنَّتْ أَنَّ مَا مَنَعَهُ أَنْ يَدْخُلَ مَا رَأَى فَهَتَكَتِ السِّتْرَ وَفَكَّكَتِ الْقُلْبَيْنِ عَنِ الصَّبِيَّيْنِ وَقَطَعَتْهُ بَيْنَهُمَا فَانْطَلَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُمَا يَبْكِيَانِ فَأَخَذَهُ مِنْهُمَا وَقَالَ ‏"‏ يَا ثَوْبَانُ اذْهَبْ بِهَذَا إِلَى آلِ فُلاَنٍ ‏"‏ ‏.‏ أَهْلِ بَيْتٍ بِالْمَدِينَةِ ‏"‏ إِنَّ هَؤُلاَءِ أَهْلُ بَيْتِي أَكْرَهُ أَنْ يَأْكُلُوا طَيِّبَاتِهِمْ فِي حَيَاتِهِمُ الدُّنْيَا يَا ثَوْبَانُ اشْتَرِ لِفَاطِمَةَ قِلاَدَةً مِنْ عَصَبٍ وَسِوَارَيْنِ مِنْ عَاجٍ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Абдулворис ибн Саид ривоят қилди, Муҳаммад ибн Жуҳодадан, у Ҳумайд аш-Шомийдан, у Сулаймон ал-Манбиҳийдан, у Савбондан — Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг мавлоси — у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сафарга чиқсалар, аҳли ичидан охирги хайрлашадиган кишилари Фотима бўлар, қайтиб келганларида биринчи кирган кишилари ҳам Фотима бўлар эди. У зот бир ғазотдан қайтдилар, Фотима эшигига бир тўсиқ ёки парда осиб қўйган, Ҳасан ва Ҳусайнга кумушдан иккита билакузук тақиб қўйган эди. У зот келдилар-у, кирмадилар. Фотима у зотнинг киришларига кўрган нарсаси тўсқинлик қилган деб ўйлаб, пардани юлиб олди ва икки боланинг билакузукларини ечиб, уларни ўрталарида бўлиб берди. Улар иккаласи йиғлаб Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига бордилар. У зот уни улардан олиб: «Эй Савбон, буни фалон оилага олиб бор» дедилар — Мадинадаги бир оила эди — «Албатта булар менинг аҳли байтим, мен уларнинг дунё ҳаётларида ўз покликларини еб юборишларини ёқтирмайман. Эй Савбон, Фотимага асаб(сопдан) бир мунчоқ ва фил суягидан иккита билакузук сотиб ол» дедилар.