حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِابْنِ صَائِدٍ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فِيهِمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَهُوَ غُلاَمٌ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ " أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ " . قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الأُمِّيِّينَ . ثُمَّ قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ " . ثُمَّ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا يَأْتِيكَ " . قَالَ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُلِّطَ عَلَيْكَ الأَمْرُ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي قَدْ خَبَّأْتُ لَكَ خَبِيئَةً " . وَخَبَّأَ لَهُ { يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ } قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ " . فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنْ يَكُنْ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ " . يَعْنِي الدَّجَّالَ " وَإِلاَّ يَكُنْ هُوَ فَلاَ خَيْرَ فِي قَتْلِهِ " .
Бизга Абу Осим Хушайш ибн Асрам ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у аз-Зуҳрийдан, у Солимдан, у Ибн Умардан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан бир гуруҳ билан — улар орасида Умар ибн ал-Хаттоб ҳам бор эди — Ибн Соиднинг ёнидан ўтдилар. У Бану Мағола қалъаси ёнида болалар билан ўйнаётган эди, у ҳали бола эди. У сезмади, ҳатто Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам қўллари билан орқасига урдилар, сўнг дедилар: «Мен Аллаҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берасанми?» Ибн Сайёд унга қаради ва: «Мен сенинг уммийлар Расули эканингга гувоҳлик бераман», деди. Сўнг Ибн Сайёд Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга: «Сен менинг Аллаҳнинг Расули эканимга гувоҳлик берасанми?» деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Мен Аллаҳга ва унинг Расулларига иймон келтирдим», дедилар. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Сенга нима келади?» дедилар. У: «Менга рост ва ёлғончи келади», деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга: «Сенга иш чалкаштириб юборилибди», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен сен учун бир нарсани яширдим», дедилар. Ва унга ‹Осмон очиқ-ойдин тутун билан келадиган кунни (кут)› (оятини) яширдилар. Ибн Сайёд: «У — духх (тутун)», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Йўқол, сен ўз ўлчовингдан ўтолмайсан», дедилар. Шунда Умар: «Эй Расулуллаҳ, менга рухсат беринг, бошини узиб ташлайман», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Агар у ўша (Дажжол) бўлса, сен унга ғолиб қилинмайсан, агар у ўша бўлмаса, уни ўлдиришингда яхшилик йўқ», дедилар.
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا أَشُكُّ أَنَّ الْمَسِيحَ الدَّجَّالَ ابْنُ صَيَّادٍ .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Яъқуб — яъни Ибн Абдурраҳмон — ривоят қилди, у Мусо ибн Уқбадан, у Нофиъдан ривоят қилди. У айтди: Ибн Умар: «Аллаҳга қасамки, Масиҳ Дажжол Ибн Сайёд эканига шубҳа қилмайман», дерди.
حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ رَأَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَحْلِفُ بِاللَّهِ أَنَّ ابْنَ صَائِدٍ الدَّجَّالُ، فَقُلْتُ تَحْلِفُ بِاللَّهِ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ عُمَرَ يَحْلِفُ عَلَى ذَلِكَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يُنْكِرْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у Саъд ибн Иброҳимдан, у Муҳаммад ибн ал-Мункадирдан ривоят қилди. У айтди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳни Аллаҳга қасам ичиб, Ибн Соид Дажжол эканини айтаётганини кўрдим. Мен: «Аллаҳга қасам ичяпсанми?» дедим. У: «Мен Умарнинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида шунга қасам ичганини эшитдим, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам буни инкор қилмадилар», деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ مُوسَى - حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ فَقَدْنَا ابْنَ صَيَّادٍ يَوْمَ الْحَرَّةِ .
Бизга Аҳмад ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ — яъни Ибн Мусо — ривоят қилди, бизга Шайбон ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Солимдан, у Жобирдан ривоят қилди. У айтди: Биз Ибн Сайёдни Ҳарра куни йўқотиб қўйдик.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَخْرُجَ ثَلاَثُونَ دَجَّالُونَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни Ибн Муҳаммад — ривоят қилди, у ал-Алоодан, у отасидан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Соат (қиёмат) қоим бўлмайди, токи ўттизта дажжол чиқмагунча, уларнинг ҳар бири ўзини Аллаҳнинг Расули деб даъво қилади».
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يَخْرُجَ ثَلاَثُونَ كَذَّابًا دَجَّالاً كُلُّهُمْ يَكْذِبُ عَلَى اللَّهِ وَعَلَى رَسُولِهِ " .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Муҳаммад — яъни Ибн Амр — ривоят қилди, у Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Соат (қиёмат) қоим бўлмайди, токи ўттизта ёлғончи дажжол чиқмагунча, уларнинг ҳар бири Аллаҳга ва унинг Расулига нисбатан ёлғон сўзлайди».
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ قَالَ عَبِيدَةُ السَّلْمَانِيُّ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَذَكَرَ نَحْوَهُ فَقُلْتُ لَهُ أَتَرَى هَذَا مِنْهُمْ - يَعْنِي الْمُخْتَارَ - فَقَالَ عَبِيدَةُ أَمَا إِنَّهُ مِنَ الرُّءُوسِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн ал-Жарроҳ ривоят қилди, у Жаридан, у Муғирадан, у Иброҳимдан ривоят қилди. У айтди: Абида ас-Салмоний бу хабарни айтди. У шунга ўхшашини зикр қилди. Мен унга: «Буни улардан деб биласанми? — яъни ал-Мухторни» дедим. Абида: «Албатта у бошловчилардандир», деди.