حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُسَدَّدٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، ح وَحَدَّثَنَا خُشَيْشٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَصْرَمَ - حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَمَّارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَابَيْهِ، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ قُلْتُ لِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَرَأَيْتَ إِقْصَارَ النَّاسِ الصَّلاَةَ وَإِنَّمَا قَالَ تَعَالَى { إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا } فَقَدْ ذَهَبَ ذَلِكَ الْيَوْمُ . فَقَالَ عَجِبْتُ مِمَّا عَجِبْتَ مِنْهُ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " صَدَقَةٌ تَصَدَّقَ اللَّهُ بِهَا عَلَيْكُمْ فَاقْبَلُوا صَدَقَتَهُ " .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Мусаддад ривоят қилиб, иккаласи: Бизга Яҳё ривоят қилди, у Ибн Журайждан, дедилар, (ҳ) яна бизга Хушайш — яани ибн Асрам — ривоят қилди, бизга Абдурроззоқ ривоят қилди, у Ибн Журайждан: Менга Абдураҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Абу Аммор ривоят қилди, у Абдуллаҳ ибн Бобайҳдан, у Яало ибн Умайядан ривоят қилади: У: «Мен Умар ибн ал-Хаттобга: ‹Одамларнинг намозни қисқартиришлари ҳақида нима дейсиз? Ҳолбуки Аллаҳ таоло: «Агар кофирлар сизни фитнага солишидан қўрқсангиз» деган эди-ку, ахир ўша кун (хавф) ўтиб кетди-ку› дедим. Шунда у: ‹Мен ҳам сен ажабланган нарсадан ажабланган эдим, шунинг учун буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга айтдим. Шунда у зот: «Бу Аллаҳнинг сизларга қилган садақасидир, бас, Унинг садақасини қабул қилинг» дедилар› деди» деди.