حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي عِمْرَانَ، عَنِ الْمُشَعَّثِ بْنِ طَرِيفٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا ذَرٍّ " . قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . فَقَالَ " كَيْفَ أَنْتَ إِذَا أَصَابَ النَّاسَ مَوْتٌ يَكُونُ الْبَيْتُ فِيهِ بِالْوَصِيفِ " . يَعْنِي الْقَبْرَ . قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ أَوْ مَا خَارَ اللَّهُ لِي وَرَسُولُهُ . قَالَ " عَلَيْكَ بِالصَّبْرِ " . أَوْ قَالَ " تَصْبِرُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ حَمَّادُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ يُقْطَعُ النَّبَّاشُ لأَنَّهُ دَخَلَ عَلَى الْمَيِّتِ بَيْتَهُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Абу Имрондан, у Мушаъас ибн Тарифтан, у Абдуллаҳ ибн Сомитдан, у Абу Зардан ривоят қилиб айтди: Менга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Эй Абу Зар». Мен дедим: «Лаббайка, эй Расулуллаҳ, саъдайка». У деди: «Одамларга ўлим етиб, уй унда бир ғулом (қул) баҳосига бўлиб қолганида ҳолинг қандай бўлади?» — қабрни назарда тутди. Мен дедим: «Аллаҳ ва Унинг Расули билгувчироқдир», ёки «Аллаҳ ва Унинг Расули мен учун нимани танлаган бўлса (шу)». У деди: «Сабр қилишинг лозим», ёки «Сабр қиласан» деди. Абу Довуд деди: Ҳаммод ибн Абу Сулаймон: «Қабр ковловчи (наъббош) кесилади, чунки у ўлик кишининг уйига (қабрига) кирди» деган.