حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَا جَهْمِ بْنَ حُذَيْفَةَ مُصَدِّقًا فَلاَجَّهُ رَجُلٌ فِي صَدَقَتِهِ فَضَرَبَهُ أَبُو جَهْمٍ فَشَجَّهُ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا الْقَوَدَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَكُمْ كَذَا وَكَذَا " . فَلَمْ يَرْضَوْا فَقَالَ " لَكُمْ كَذَا وَكَذَا " . فَلَمْ يَرْضَوْا فَقَالَ " لَكُمْ كَذَا وَكَذَا " . فَرَضُوا . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي خَاطِبٌ الْعَشِيَّةَ عَلَى النَّاسِ وَمُخْبِرُهُمْ بِرِضَاكُمْ " . فَقَالُوا نَعَمْ . فَخَطَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّ هَؤُلاَءِ اللَّيْثِيِّينَ أَتَوْنِي يُرِيدُونَ الْقَوَدَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِمْ كَذَا وَكَذَا فَرَضُوا أَرَضِيتُمْ " . قَالُوا لاَ . فَهَمَّ الْمُهَاجِرُونَ بِهِمْ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكُفُّوا عَنْهُمْ فَكَفُّوا ثُمَّ دَعَاهُمْ فَزَادَهُمْ فَقَالَ " أَرَضِيتُمْ " . فَقَالُوا نَعَمْ . قَالَ " إِنِّي خَاطِبٌ عَلَى النَّاسِ وَمُخْبِرُهُمْ بِرِضَاكُمْ " . قَالُوا نَعَمْ . فَخَطَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَرَضِيتُمْ " . قَالُوا نَعَمْ .
Бизга Муҳаммад ибн Довуд ибн Суфён ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар хабар берди, у Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оишадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Абу Жаҳм ибн Ҳузайфани закот йиғувчи қилиб юбордилар. Бир киши ўз закоти ҳақида у билан тортишди, шунда Абу Жаҳм уни уриб, бошини ёриб юборди. Улар Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келиб: «Қасос, ё Расулуллаҳ», дедилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сизларга шунча-шунча (мол)», дедилар. Улар рози бўлмадилар. У: «Сизларга шунча-шунча», дедилар. Улар рози бўлмадилар. У: «Сизларга шунча-шунча», дедилар. Улар рози бўлдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен кечқурун одамларга хутба қилиб, уларга сизларнинг розилигингизни хабар бераман», дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба қилиб: «Бу лайсийликлар менинг олдимга қасос талаб қилиб келишди, мен уларга шунча-шунча (мол) таклиф қилдим ва улар рози бўлишди. Розимисизлар?», дедилар. Улар: «Йўқ», дедилар. Шунда муҳожирлар уларга (ҳужум қилмоқчи) бўлдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга тийилишни буюрдилар, улар тийилдилар. Сўнг уларни чақириб, уларга (молни) кўпайтирдилар ва: «Розимисизлар?», дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. У: «Мен одамларга хутба қилиб, уларга сизларнинг розилигингизни хабар бераман», дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар. Сўнг Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам хутба қилиб: «Розимисизлар?», дедилар. Улар: «Ҳа», дедилар.