حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الرِّجْلُ جُبَارٌ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الدَّابَّةُ تَضْرِبُ بِرِجْلِهَا وَهُوَ رَاكِبٌ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Язид ривоят қилди, бизга Суфён ибн Ҳусайн аз-Зуҳрийдан, у Саид ибн ал-Мусайябдан, у Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У дедилар: «Оёқ (остидаги шикаст) ҳадар (бекор)дир.» Абу Довуд деди: (Бу) — минилган ҳайвон оёғи билан урганидир (сувори устида бўлганда).