حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَمْعَةَ، قَالَ لَمَّا اسْتُعِزَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا عِنْدَهُ فِي نَفَرٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ دَعَاهُ بِلاَلٌ إِلَى الصَّلاَةِ فَقَالَ مُرُوا مَنْ يُصَلِّي لِلنَّاسِ . فَخَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَمَعَةَ فَإِذَا عُمَرُ فِي النَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ غَائِبًا فَقُلْتُ يَا عُمَرُ قُمْ فَصَلِّ بِالنَّاسِ فَتَقَدَّمَ فَكَبَّرَ فَلَمَّا سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَوْتَهُ وَكَانَ عُمَرُ رَجُلاً مُجْهِرًا قَالَ " فَأَيْنَ أَبُو بَكْرٍ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ يَأْبَى اللَّهُ ذَلِكَ وَالْمُسْلِمُونَ " . فَبَعَثَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَجَاءَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى عُمَرُ تِلْكَ الصَّلاَةَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ан-Нуфайлий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Салама ривоят қилди, Муҳаммад ибн Ишоқдан, у деди: менга Зуҳрий ривоят қилди, менга Абдулмалик ибн Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишом ривоят қилди, отасидан, у Абдуллаҳ ибн Замъадан: У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам оғир ҳолатга тушиб, мен мусулмонлардан бир гуруҳ билан У зотнинг ҳузурида бўлганимда, Билол У зотни намозга чақирди. У зот дедилар: «Одамларга намоз ўқиб берадиган кишига буюринглар.» Абдуллаҳ ибн Замъа чиқди, қарасаки, одамлар ичида Умар бор, Абу Бакр эса ғойиб эди. Мен дедим: «Эй Умар, тур, одамларга намоз ўқиб бер.» У олдинга ўтиб такбир айтди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг овозини эшитганларида — Умар овози баланд киши эди — дедилар: «Абу Бакр қани? Аллаҳ буни ман қилади ва мусулмонлар, Аллаҳ буни ман қилади ва мусулмонлар.» Сўнг Абу Бакрга одам юбордилар, у Умар ўша намозни ўқиб бўлганидан кейин келди ва одамларга намоз ўқиб берди.