Ўз хожасидан бошқага нисбат бериш

حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الأَحْوَلُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ، وَوَعَاهُ، قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ ‏ "‏ مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرَةَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ وَوَعَاهُ قَلْبِي مِنْ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ عَاصِمٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا عُثْمَانَ لَقَدْ شَهِدَ عِنْدَكَ رَجُلاَنِ أَيُّمَا رَجُلَيْنِ ‏.‏ فَقَالَ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَأَوَّلُ مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ فِي الإِسْلاَمِ يَعْنِي سَعْدَ بْنَ مَالِكٍ وَالآخَرُ قَدِمَ مِنَ الطَّائِفِ فِي بِضْعَةٍ وَعِشْرِينَ رَجُلاً عَلَى أَقْدَامِهِمْ فَذَكَرَ فَضْلاً ‏.‏ قَالَ أَبُو عَلِيٍّ سَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ قَالَ قَالَ النُّفَيْلِيُّ حَيْثُ حَدَّثَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَاللَّهِ إِنَّهُ عِنْدِي أَحْلَى مِنَ الْعَسَلِ يَعْنِي قَوْلَهُ حَدَّثَنَا وَحَدَّثَنِي قَالَ أَبُو عَلِيٍّ وَسَمِعْتُ أَبَا دَاوُدَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ يَقُولُ لَيْسَ لِحَدِيثِ أَهْلِ الْكُوفَةِ نُورٌ - قَالَ - وَمَا رَأَيْتُ مِثْلَ أَهْلِ الْبَصْرَةِ كَانُوا تَعَلَّمُوهُ مِنْ شُعْبَةَ ‏.‏

Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Осим Аҳвал ривоят қилди, у деди: менга Абу Усмон ривоят қилди, у деди: менга Саъд ибн Молик ривоят қилди, у деди: Уни менинг икки қулоғим эшитди ва қалбим ёдда сақлади, Муҳаммад алайҳис-саломдан, у: «Ким ўз отасидан бошқасига — уни отаси эмаслигини била туриб — даъво қилса, жаннат унга ҳаром бўлади» деди. У деди: Сўнг мен Абу Бакра билан учрашиб, буни унга айтдим. У: Уни менинг икки қулоғим эшитди ва қалбим ёдда сақлади, Муҳаммад соллаллаҳу алайҳи васалламдан, деди. Осим деди: Мен: «Эй Абу Усмон, сенинг ҳузурингда икки киши гувоҳлик берди, қанақа икки киши!» дедим. У: Биринчиси — Аллаҳ йўлида ёки Исломда биринчи бўлиб ўқ отган киши, яъни Саъд ибн Молик, иккинчиси эса Тоиифдан йигирма неча киши билан пиёда келган киши, деди ва фазилатни зикр қилди. Абу Али деди: Мен Абу Довуддан эшитдим, у: Нуфайлий бу ҳадисни ривоят қилганда: «Валлаҳи, у менга асалдан ҳам ширинроқдир» деди, яъни унинг ‹ҳаддасана ва ҳаддасани› дейишини, деди. Абу Али деди: Мен Абу Довудни: Мен Аҳмадни: «Куфа аҳлининг ҳадисида нур йўқ» деганини эшитдим, деди. У: «Мен Басра аҳлига ўхшашини кўрмадим, улар уни Шуъбадан ўрганган эдилар» деди.

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، - يَعْنِي ابْنَ عَمْرٍو - حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ تَوَلَّى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَدْلٌ وَلاَ صَرْفٌ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Ҳажжож ибн Аби Яъқуб ривоят қилди, бизга Муъовия — яъни ибн Амр — ривоят қилди, бизга Зоида ривоят қилди, Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди, у: «Ким ўз хўжаларининг (маволисининг) изнисиз бир қавмни дўст (вали) тутса, унга Аллаҳнинг, малоикаларнинг ва барча одамларнинг лаънати бўлади, қиёмат кунида ундан на адл (фарз) ва на сарф (нафл) қабул қилинади» деди.

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، - وَنَحْنُ بِبَيْرُوتَ - عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ أَوِ انْتَمَى إِلَى غَيْرِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ الْمُتَتَابِعَةُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Сулаймон ибн Абдурраҳмон Димашқий ривоят қилди, бизга Умар ибн Абдулвоҳид ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн Язид ибн Жобирдан, у деди: менга Саъид ибн Аби Саъид ривоят қилди — биз Байрутда эдик — Анас ибн Моликдан, у деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни: «Ким ўз отасидан бошқасига даъво қилса ёки ўз хўжаларидан (маволисидан) бошқасига мансублик қилса, унга қиёмат кунигача кетма-кет Аллаҳнинг лаънати бўлади» деганларини эшитдим.