باب فِي الْعَفْوِ وَالتَّجَاوُزِ فِي الأَمْرِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّهَا قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَمْرَيْنِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ إِلاَّ أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْتَقِمَ لِلَّهِ بِهَا .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ривоят қилди, у Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Урва ибн аз-Зубайрдан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди: у шундай деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам икки иш ўртасида ихтиёр қолдирилса, гуноҳ бўлмагани шарти билан, албатта икковининг осонроғини танларди. Агар гуноҳ бўлса, ундан одамларнинг энг йироғи бўларди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўзи учун ҳеч қачон (бировдан) ўч олмаган, фақат Аллаҳ таолонинг ҳурмати бузилса, у ўшанда Аллаҳ учун ўч оларди.
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها، قَالَتْ مَا ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَادِمًا وَلاَ امْرَأَةً قَطُّ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Язид ибн Зурай ривоят қилди, бизга Маъмар, аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша розияллаҳу анҳодан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳеч қачон бирор хизматкорни ҳам, аёлни ҳам урмаган.
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطُّفَاوِيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، - يَعْنِي ابْنَ الزُّبَيْرِ - فِي قَوْلِهِ { خُذِ الْعَفْوَ } قَالَ أُمِرَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَأْخُذَ الْعَفْوَ مِنْ أَخْلاَقِ النَّاسِ .
Бизга Яъқуб ибн Иброҳим ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ат-Туфовий, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Абдуллаҳдан — яъни Ибн аз-Зубайр — Аллаҳнинг «Авфни (афвни, кечиримни) ол» деган сўзи ҳақида ривоят қилди, у деди: Аллаҳнинг Набийси соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг ахлоқидан авфни (кечиримчиликни) олишга буюрилди.