حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ أَبِي النُّعْمَانِ، عَنْ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وَعَدَ الرَّجُلُ أَخَاهُ - وَمِنْ نِيَّتِهِ أَنْ يَفِيَ لَهُ - فَلَمْ يَفِ وَلَمْ يَجِئْ لِلْمِيعَادِ فَلاَ إِثْمَ عَلَيْهِ " .
Бизга Муҳаммад ибнул-Мусанно ривоят қилди, бизга Абу Омир ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Таҳмон Али ибн Абдул-Аълодан, у Абун-Нуъмондан, у Абу Ваққосдан, у Зайд ибн Арқамдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди, у: «Агар киши биродарига ваъда берса — ниятида унга вафо қилиш бўлса-ю — вафо қилмаса ва ваъда жойига келмаса, унга гуноҳ йўқ» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنْ بُدَيْلٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْحَمْسَاءِ، قَالَ بَايَعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِبَيْعٍ قَبْلَ أَنْ يُبْعَثَ وَبَقِيَتْ لَهُ بَقِيَّةٌ فَوَعَدْتُهُ أَنْ آتِيَهُ بِهَا فِي مَكَانِهِ فَنَسِيتُ ثُمَّ ذَكَرْتُ بَعْدَ ثَلاَثٍ فَجِئْتُ فَإِذَا هُوَ فِي مَكَانِهِ فَقَالَ " يَا فَتَى لَقَدْ شَقَقْتَ عَلَىَّ أَنَا هَا هُنَا مُنْذُ ثَلاَثٍ أَنْتَظِرُكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى هَذَا عِنْدَنَا عَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَكَذَا بَلَغَنِي عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ بَلَغَنِي أَنَّ بِشْرَ بْنَ السَّرِيِّ رَوَاهُ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Форис Найсобурий ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Синон ривоят қилди, бизга Иброҳим ибн Таҳмон Будайлдан, у Абдулкаримдан, у Абдуллаҳ ибн Шақиқдан, у отасидан, у Абдуллаҳ ибн Абул-Ҳамсодан ривоят қилди, у айтди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан у пайғамбар қилиб юборилмасдан олдин олди-сотди қилган эдим, унда ундан бир оз қарз қолди. Мен унга шу жойида олиб келишни ваъда қилдим, сўнг унутдим. Кейин уч кундан сўнг эсладим. Келсам, у ўша жойида экан. У: «Эй йигит, сен мени қийин аҳволга солдинг, мен шу ерда уч кундан бери сени кутяпман» деди. Абу Довуд айтди: Муҳаммад ибн Яҳё айтди: Бу бизнинг наздимизда Абдулкарим ибн Абдуллаҳ ибн Шақиқдир. Абу Довуд айтди: Менга Али ибн Абдуллаҳдан шундай етди. Абу Довуд айтди: Менга етишича, Бишр ибнус-Сарий буни Абдулкарим ибн Абдуллаҳ ибн Шақиқдан ривоят қилибди.