حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلاَّ لِخَمْسَةٍ لِغَازٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ لِعَامِلٍ عَلَيْهَا أَوْ لِغَارِمٍ أَوْ لِرَجُلٍ اشْتَرَاهَا بِمَالِهِ أَوْ لِرَجُلٍ كَانَ لَهُ جَارٌ مِسْكِينٌ فَتُصُدِّقَ عَلَى الْمِسْكِينِ فَأَهْدَاهَا الْمِسْكِينُ لِلْغَنِيِّ " .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама Моликдан, у Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Садақа бой учун ҳалол бўлмайди, бештадан бошқасига: Аллаҳ йўлида ғазот қилувчига, ёки унинг устида ишловчига (йиғувчига), ёки қарздорга, ёки уни ўз моли билан сотиб олган кишига, ёки камбағал қўшниси бўлиб, мискинга садақа қилинган-у, мискин уни бойга ҳадя қилган кишига.»
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ زَيْدٍ كَمَا قَالَ مَالِكٌ وَرَوَاهُ الثَّوْرِيُّ عَنْ زَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنِي الثَّبْتُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга ал-Ҳасан ибн Али ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Зайд ибн Асламдан, у Ато ибн Ясордан, у Абу Саид ал-Худрийдан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шу маънода деди. Абу Довуд деди: Буни Ибн Уяйна Зайддан Молик айтганидек ривоят қилди. ас-Саврий уни Зайддан ривоят қилди ва: Менга ишончли киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди — деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عِمْرَانَ الْبَارِقِيِّ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَحِلُّ الصَّدَقَةُ لِغَنِيٍّ إِلاَّ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ابْنِ السَّبِيلِ أَوْ جَارٍ فَقِيرٍ يُتَصَدَّقُ عَلَيْهِ فَيُهْدِي لَكَ أَوْ يَدْعُوكَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ فِرَاسٌ وَابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Авф ат-Тоий ривоят қилди, бизга ал-Фирёбий ривоят қилди, бизга Суфён Имрон ал-Бориқийдан, у Атийядан, у Абу Саиддан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам деди: «Садақа бой учун ҳалол бўлмайди, фақат Аллаҳ йўлида, ёки йўловчига, ёки камбағал қўшнига — унга садақа қилинади-ю, у сенга ҳадя қилади ёки сени (таомга) чақиради — бўлса, мустасно.» Абу Довуд деди: Буни Фирос ва Ибн Абу Лайла Атийядан, у Абу Саиддан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шу каби ривоят қилди.