Тиланчиликнинг макруҳлиги

Zakot kitobi · 2 ҳадис

باب كَرَاهِيَةِ الْمَسْأَلَةِ

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ رَبِيعَةَ، - يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ - عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلاَنِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي الْحَبِيبُ الأَمِينُ، أَمَّا هُوَ إِلَىَّ فَحَبِيبٌ وَأَمَّا هُوَ عِنْدِي فَأَمِينٌ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبْعَةً أَوْ ثَمَانِيَةً أَوْ تِسْعَةً فَقَالَ ‏"‏ أَلاَ تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ ‏.‏ وَكُنَّا حَدِيثَ عَهْدٍ بِبَيْعَةٍ قُلْنَا قَدْ بَايَعْنَاكَ حَتَّى قَالَهَا ثَلاَثًا فَبَسَطْنَا أَيْدِيَنَا فَبَايَعْنَاهُ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا قَدْ بَايَعْنَاكَ فَعَلاَمَ نُبَايِعُكَ قَالَ ‏"‏ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَتُصَلُّوا الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ وَتَسْمَعُوا وَتُطِيعُوا ‏"‏ ‏.‏ وَأَسَرَّ كَلِمَةً خُفْيَةً قَالَ ‏"‏ وَلاَ تَسْأَلُوا النَّاسَ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَلَقَدْ كَانَ بَعْضُ أُولَئِكَ النَّفَرِ يَسْقُطُ سَوْطُهُ فَمَا يَسْأَلُ أَحَدًا أَنْ يُنَاوِلَهُ إِيَّاهُ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَدِيثُ هِشَامٍ لَمْ يَرْوِهِ إِلاَّ سَعِيدٌ ‏.‏

Бизга Ҳишом ибн Аммор ривоят қилди, бизга Валидривоят қилди, бизга Саид ибн Абдулазиз Робиа — яъни ибн Язид — дан, у Абу Идрис ал-Хавлонийдан, у Абу Муслим ал-Хавлонийдан ривоят қилди, у деди: менга севимли ва ишончли киши — у менга севимли, менинг наздимда ишончли эди — Авф ибн Молик ривоят қилди, у деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларида етти ёки саккиз ёки тўққиз киши эдик. У: «Расулуллаҳга соллаллаҳу алайҳи васаллам байъат қилмайсизларми?» дедилар. Биз эса яқиндагина байъат қилган эдик, дедик: «Сизга байъат қилган эдик», — токи у буни уч марта айтдилар. Шунда биз қўлларимизни чўзиб, унга байъат қилдик. Сўнг бир айтувчи: «Эй Расулуллаҳ, биз сизга байъат қилган эдик, энди сизга нима устида байъат қиламиз?» деди. У: «Аллаҳга ибодат қилишингиз, унга ҳеч нарсани шерик қилмаслигингиз, беш вақт намозни ўқишингиз, эшитишингиз ва итоат қилишингиз устига», дедилар ва бир сўзни яширин пичирлаб: «Ва одамлардан ҳеч нарса сўрамаслигингиз устига», дедилар. У деди: Шу жамоадан баъзиларининг қамчиси тушиб кетса ҳам, уни ўзига узатиб беришни ҳеч кимдан сўрамасди. Абу Довуд деди: Ҳишомнинг ҳадисини Саиддан бошқа ҳеч ким ривоят қилмаган.

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنْ ثَوْبَانَ، قَالَ وَكَانَ ثَوْبَانُ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ تَكَفَّلَ لِي أَنْ لاَ يَسْأَلَ النَّاسَ شَيْئًا وَأَتَكَفَّلَ لَهُ بِالْجَنَّةِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ ثَوْبَانُ أَنَا ‏.‏ فَكَانَ لاَ يَسْأَلُ أَحَدًا شَيْئًا ‏.‏

Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Осимдан, у Абу-л-Аолиядан, у Савбондан ривоят қилди — Савбон Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг озод қилган қулилари эди — у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ким менга одамлардан ҳеч нарса сўрамасликни кафолат қилса, мен унга жаннатни кафолат қиламан», дедилар. Шунда Савбон: «Мен», деди. Сўнг у ҳеч кимдан ҳеч нарса сўрамайдиган бўлди.